Mga Pahina

Martes, Setyembre 12, 2017

to think and to feel...


September 2, 2017 | National Museum - Philippines
People Photography by Pierre de Vallombreuse

Ang pag-introduce kay Pierre de Vallombreuse | National Museum - Philippines
2017 09 02 (Sat, 2:05 PM)


Pierre de Vallombreuse | National Museum - Philippines
2017 09 02 (Sat, 3:18 PM)


Pierre de Vallombreuse | National Museum - Philippines
2017 09 02 (Sat, 3:22 PM)


Pierre de Vallombreuse | National Museum - Philippines
2017 09 02 (Sat, 3:22 PM)


Pierre de Vallombreuse | National Museum - Philippines
2017 09 02 (Sat, 3:31 PM)


Pierre de Vallombreuse | National Museum - Philippines
2017 09 02 (Sat, 3:48 PM)


The Valley by Pierre de Vallombreuse | National Museum - Philippines


The Valley (1988 - 2017) | Pierre de Vallombreuse


o-O-o


Ang sabi ni Pierre, sa pagkuha ng larawan dapat na magkasama ang "thinking" at "feeling".


o-O-o


Ang "The Valley" ay isang exhibit ng mga kuhang larawan ng French photographer na si Pierre de Vallombreuse na makikita ngayon sa National Museum of the Philippines. Itinatampok ng exhibit na ito ang iba't ibang landscapes at pamumuhay ng isang ethnolinguistic group na Tau't Batu ng Singnapan Valley sa Palawan.


Huwebes, Setyembre 7, 2017

When In Tawiran 11


Tawiran, Bulacan. (2017 09 04 / Mon, 6:09 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 09 04 / Mon, 6:12 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 09 04 / 6:13 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 09 04 / Mon, 6:15 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 09 04 / Mon, 6:24 PM)


Lunes, Agosto 7, 2017

Mt. Kiltepan, Sagada


Mt. Kiltepan, Sagada. (2017 05 06 / Sat, 4:55 AM)


Mt. Kiltepan, Sagada. (2017 05 06 / Sat, 4:56 AM)


Mt. Kiltepan, Sagada. (2017 05 06 / Sat, 5:08 AM)


Mt. Kiltepan, Sagada. (2017 05 06 / Sat, 5:34 AM)


Sea of Clouds (and people?) at Mt. Kiltepan, Sagada. (2017 05 06 / Sat, 5:25 AM)


o-O-o


                Summer, 2017 | Sagada, Mountain Province | May 06.

                Alas-kwatro pa lang ng umaga ay gising na kami (nila Olan, Jacque at Jessa). Ang almusal namin ay cup noodles na saktong pampainit ka-partner ng biskwit. Nagmamadali kami dahil una ay kailangan namin ma-meet agad ang maghahatid sa amin papunta sa Mt. Kiltepan, pangalawa ay dahil baka wala na kaming abutan na “sunrise”.

                Dagling paglakad at saglit na paghihintay (habang enjoy sa pag-usok ng hininga namin sa bibig dahil sa lamig) ay na-meet na rin namin ang driver ng van. Noong una, akala ko ay nasa early 20’s itong driver namin; hindi kasi masyadong makita ang kanyang mukha dahil madilim pa, naka-jacket siyang gray, tapus naka-cap pa.

                Sa byahe na lang namin nalaman na ang naghahatid pala sa amin ay halos magse-senior high pa lang sa pasukan, mga 17 o 18 years old. Sa pakikipagkwentuhan na lang namin iyon nalaman at saka isa pa paanong di napakapagtataka eh ang music na pinatutugtog niya ay yung mga tugtugan ng kabataan. Napabilib kami sa kanya dahil wala ni isa sa amin ang marunong mag-drive ng van pero siya na napakabata ay bihasa na. Sinabi niya rin sa amin na business ito ng kanilang pamilya at maaga rin naman siyang natutong mag-drive.  Nabanggit pa nga niya na mangailang beses na rin naman siyang napakaghatid ng mga turista hindi lang sa Sagada kundi sa malalayo ring lugar tulad ng Ilocos at iba pa.

                Sakto lang ang dating namin sa Mt. Kiltepan; madilim pa rin naman ang langit at meron na ring mangilan-ngilang mga turista. Noon lang ako nakakita ng “sea of clouds”; napaka-fluffy tignan, parang unan, sarap talunan. At ano pa nga ba ang gagawin ng mga taong naroon… eh di piktyur!

                Ang weird ng feeling (o baka ako lang) dahil parang “superstar” na inabangan ng lahat ang pagsulpot ng araw (pero kung sabagay, star naman ang sun). Yung tipong lahat ng naroon ay nakatingin paharap sa araw, tapus may mga hawak na cellphone; hindi ko malaman kung paano tayo nama-manipulate ng nature para mag-react ng ganito, parang na-kulto o na-gayuma ganun. Bigla na lang kasing nanahimik (ng konti) ang lahat, nag-record ng video at na-amaze! At nang tuluyan na ngang lumiwanag ang kalangitan sa Mt. Kiltepan… ano pa nga ba ulit ang gagawin ng mga tao… eh di piktyur!



o-O-o


Narito ang aking kuhang video na "Sunrise at Mt. Kiltepan" (subscribe! hahaha)





Miyerkules, Agosto 2, 2017

When In Tawiran 10: last na :)


Tawiran, Bulacan. (2017 06 20 / Tue, 6:14 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 06 20 / Tue, 6:16 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 06 20 / Tue, 6:16 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 06 20 / Tue, 6:21 PM)


o-O-o



Mga ilang tala (2017 06 20):
  • Sa mga larawan - (1) pagpunta ko sa gilid ng tulay, naisip kong magandang kunan ng larawan ang bangkang nakahinto sa ibaba nito; (2) lagi nang maulap ang kalangitan; (3) katatapos lang ng ulan nang maisipan kong mag-bike, kaya naman ako lang talaga ang tambay sa tulay noong araw na iyon, halos nagpalipat-lipat nga ako ng upuan hanggang sa may dulo; (4) at napakabilis maglaho ng papalubog na araw.
  • Naging madalas ang pagba-bike ko noong buwan ng Mayo at Hunyo. Mainit ang panahon noong Mayo pero may ginhawa pa ring dulot ang pagpawisan sa pagbibisikleta; putik at lamig ng panahon ang inabot ko sa pagbibisikleta noong Hunyo, pero ibang freshness naman ang hatid ng hangin ng buwan na ito.
  • Na-realize kong "timing" din pala ang aking pagbibisikleta. Na-enjoy kong manuod lagi ng sunset sa may tulay (lalo na nung summer). At iba pala sa panahon ng tag-ulan, halos walang amazing na eksena kang makikita sa kalangitan, pero enjoy pa rin ang nakaka-fresh na hangin at tanawin.
  • Halos makabisa ko na ang mga detalye ng daan mula sa amin hanggang sa may tulay ng Tawiran. Hindi na rin nangingiming makipagsabayan sa iba pang nagbibisikleta, motor o pati na jeepney; habang tumatagal nga eh nai-enjoy ko ang makalusot sa makikitid na daan kasabay ng iba pang sasakyan.
  • Sa madalas na paggamit ko ng aking bike, humina na ang preno nito, at isang araw nung Hulyo (na maulan din) akala ko ay uuwi akong guyod-guyod ang aking bisikleta dahil di pa man nangangalahati ay bumigay ang kadena; sa kabutihang palad, naayus ko naman (matapos ang nakaka-stress na tagpong yun lol) nagpatuloy pa rin ako sa pagba-bike kahit puro grasa ang dalawang kong kamay.
  • Napansin ko rin na kahit paano ay nagka-muscle yung binti ko (yung parang katulad sa mga nagta-trike dito sa amin) pero sana talaga yung tiyan ko na lang yun hahaha!
  • So, hanggang sa muling pagbibisikleta, sa summer na ulit (dahil busy na sa school) at nais ko sana sa ibang lugar naman, yung pang-malakasan at pang-malayuan :)


Linggo, Hulyo 30, 2017

When In Tawiran 09: RED


Tawiran, Bulacan. (2017 06 16 / Fri, 6:15 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 06 16 / Fri, 6:16 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 06 16 / Fri, 6:18 PM)


o-O-o


Mga ilang tala (2017 06 16):

  • Sa may Paliwas (habang ako ay naka-bike), sinabihan ng ale ng "pogi" (hindi ako lol) yung sanggol na karga ng kakilala niya; sabay sabi nitong "babae ito," so, akala niya lalaki iyon, hindi pa kasi masyadong mahaba ang buhok ni baby.
  • Sa palengke ay nasalubong ko si Pau (dati kong student), pa-bike-bike na lang daw ako.
  • Ito ang unang pagkakataon na nakita kong PULA ang araw sa may tulay ng Tawiran. May mga pagkakataon na mapula ang langit habang papalubog ang araw, pero ngayon ko lang nakita na ang mismong araw lamang ang mapula.
  • Naalala ko si Kurapika (at ang kanyang mga pulang mata); batang 2000's hindi 90's lol.
  • Ang daming tao sa may tulay; hindi lang ako ang kumukuha ng larawan ng "pulang araw" halos lahat ng naroon; at napakabilis din maglaho ng papalubog na araw.



Biyernes, Hulyo 28, 2017

Jasper 03: homeroom


                Homeroom (2017 07 21)

                Pagdating ko sa klasrum, nagtaka agad ako kung bakit hindi naka-uniform si Paula. Btw, hindi biro ang makarating sa room namin; kapag nakapag-time in na ako sa gate (biometrics, sosyal haha, pero I wonder kung gaano na karaming bacteria ang meron dun sa dutdutan ng daliri; pwera na lang kung may ionizing antibacterial ek-ek feature yung biometrics na iyon; pero sa tingin ko wala) lalakad pa ako ng ilang minuto para makarating sa building E 2nd floor kung nasaan pansamantala ang faculty; tapus kukuha pa ako ng gamit sa may building D sa pinakadulo 2nd floor pa rin at lalakad papuntang building A paakyat sa 4th floor kung nasaan ang room ng advisory class ko. Kaya sa umaga pa lang, jogging / walkathon na.

                Biglang lumapit si Patrize, nakikiusap kung pwede raw ba nilang gamitin ang oras ng homeroom sa pagpa-practice ng kanilang musical play; hindi dapat ako papayag kasi ready din ako nung araw na yun (may dala pa nga akong projector eh para may mapanuod sila lol) pero yung mga mukha kasi nila wala sa mood, kaya naisip ko baka masayang lang ang effort kong magturo kung ang inaalala naman nila ay ang kanilang practice, at isa pa ay homeroom time naman iyon. Sa madaling sabi, pumayag na ako.

                Hindi ko sure kung dala lang ba ng “cramming” kung kaya nakitaan ko sila ng unity noong araw na yun. Kahit limitado lang ang space sa loob ng klasrum, nagawa pa rin nilang magbukod sa tatlong grupo para maturuan ng kani-kanilang part sa musical play. At dahil may mga “dancer” naman sa section kong ito, sila yung nagturo sa mga klasmeyts nila. Lahat ay nag-participate.

                Ilang beses kong binuksan at in-off ang camera ng cellphone ko sa pagtatangka na kunan sila. Naisip ko sanang i-document ang pagpa-practice nila, pero baka ang “korni” kasi practice lang naman yun, at saka baka mawala sila sa focus ng kanilang practice kung magpipiktyuran pa kami, magkakagulo lang sa klasrum. Kaya, nakuntento na lang akong panuorin sila. Inisip ko na lang na at least isa ito sa magandang memory ng section na ito; yung kahit madalas silang maireklamo sa kanilang kadaldalan ay marunong naman din pala silang mag-work as a group.


o-O-o


                Homeroom (2017 07 28)

                Actually, wala naman talagang homeroom ngayon.
               
Wala naman kasing pasok eh dahil sa bagyong Gorio; pangatlong araw na mula noong Miyerkules. At ang galing din ng timing, dahil kung kelan walang pasok saka naman ako na-trangkaso, pero oks lang at least nakapagpahinga pa rin.

                May baha sa may labas namin, lubog hanggang paa; pero nag-improve na ito, dati nga hanggang dibdib pa at di ka makakalabas kung walang bangka. So, sana next week umayos na ang pakiramdam ko at ang panahon.



Miyerkules, Hulyo 26, 2017

When In Tawiran 08: cloudy pa rin


Tawiran, Bulacan. (2017 06 12 / Mon, 6:23 PM)


o-O-o



  • Habang palapit na ang pasukan, unti-unti na ring nagiging maulap.
  • Patapos na ang summer, parating na ang tag-ulan.
  • Ang sabi ni Roger Miller, "Some people walk in the rain, others just get wet."
  • Basta, bring an umbrella.



Linggo, Hulyo 23, 2017

When In Tawiran 07: cloudy


Tawiran, Bulacan. (2017 06 03 / Sat, 6:38 PM)


o-O-o


  • Medyo nahuli ako ng pagdating sa tulay; at saka maulap pa.
  • Hindi masyadong ginalingan ng langit; pero dramatic pa rin naman.
  • Ang sabi ng kapitbahay naming si Jane Lynch - "You can't make a cloudy day a sunny day, but can embrace it and decide it's going to be a good day after all."
  • At alam nyo ba kung anong nangyari sa kapitbahay naming si Jane Lynch? Ayun pina-barangay siya, eh kasi english ng english eh! Lols.



Miyerkules, Hulyo 19, 2017

When In Tawiran 06: _ u _ or _ u _ _ _ ?


Tawiran, Bulacan. (2017 05 31 / Wed, 6:11 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 05 31 / Wed, 6:22 PM)


o-O-o


  • Hindi nakakasawang manuod ng sunset sa may tulay ng Tawiran.
  • Naisip ko tuloy, sa "past life" baka dati akong "sun"? or "tulay"? lol.
  • Ang nakaka-amaze ay kung paanong kaybilis magpabago-bago ng kulay ng kalangitan tuwing sunset; bakit hindi ganun sa tanghali o sa hapon? (para amazing din diba)
  • Oo na, baka dati nga akong "tulay", hindi talaga "sun" :)



Linggo, Hulyo 16, 2017

When In Tawiran 05: silweta


Tawiran, Bulacan. (2017 05 24 / Wed, 6:16 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 05 24 / Wed, 6:17 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 05 24 / Wed, 6:17 PM)


o-O-o



Sabado, Hulyo 8, 2017

When In Tawiran 04: binary sunset


Tawiran, Bulacan. (2017 05 22 / Mon, 6:39 PM)


Namangha ako noong araw na iyon dahil sa tingin ko ay dalawang papalubog na araw ang pinapanuod ko; sa kapal kasi ng ulap, nahati nito sa dalawa ang liwanag ng papalubog na araw.

Ginoogle ko yung term na "twin sunset", ito kasi yung naisip kong ilagay na caption sa instagram, pero wala atang ganun. Ang term na "binary sunset" ang lumalabas; at ito rin ang pamagat ng soundtrack ng Star Wars (na hindi ako masyadong pamilyar).

Ang "Tatooine" ay isang fictional na planeta sa pelikulang Star Wars na may orbit sa isang pares ng binary stars. Ang sabi, naging iconic image ng film ang kuhang binary sunset nito.

Fictional man ang planetang "Tatooine", ang tawag pala sa mga ganitong planeta ay "circumbinary planet" at merong mga nag-i-exist na ganito sa sansinukob tulad ng PSR B1620-26, HD 202206, HW Virginis at iba pa.


Lunes, Hulyo 3, 2017

"saan located ang ovaries..."


                Noong nagkaroon ako ng student teacher (intern) last school year ang naging plano kong gawin ay magtala ng mga anekdota tungkol sa mga nangyayari sa classroom habang nagtuturo siya. Naisip kong gawin sa perspective ng isang observer at bilang kanyang cooperating teacher.

                Ang plano ko ay araw-araw, kahit maiikling tala lang. Bukod sa mga nangyayari sa klasrum, nakapaloob na rin sa mga tala ang mga naging epektibo niyang pamamaraan ng pagtuturo at mga bagay na kailangan pa niyang i-improve. Tapus, sa huling araw ng kanyang practice teaching ay iaabot ko sa kanya ang mga nalikom kong anekdota (na parang naka mini-book); para kahit paano ay makakapag-reflect siya sa kanyang naging pang-araw-araw na performance at mababalikan niya ang ilang kwento na halimbawa ay nakakatawa o nakakainis noong araw na iyon.

                Pero, ang hirap! Kahit may student teacher na ako noon, naging busy pa rin ang buhay. Naging mas madalas na lang ang direktang pagtatala ko ng “positive” at “needs improvement” sa notebook (wala nang halong istorya); at sa umaga o pagkatapos ng mga klase ay verbal ko na lang na sinasabi sa kanya yung mahusay niyang nagawa at mga reminders para sa susunod na klase o pagtuturo niya. Sa tingin ko, natatandaan naman niya ang aking mga sinasabi o komento, dahil mas madalas naman na naia-apply niya agad ito sa klase.

                Nakagawa naman ako ng isa (at hindi pa ata solid na patungkol sa kanya, eh kasi sa advisory class ko ito naisulat);

*Ang pangalan ng mga mag-aaral ay pinalitan.


December 1, 2016
Grade 10 – Topaz; 8:00 – 9:00 AM

                Si Miggy lingon nang lingon dito sa akin sa likod ng klasrum; nag-aaral na daw siya, nagre-recite at may hawak pang libro. Palibhasa maganda ang kanilang student teacher, inspired ata lol. Pero aktibo naman talaga itong si Miggy sa klase, wag lang matatabi sa mga kadaldalan at kaharutan niya.

Sa lugar ko ngayon bilang observer, mahirap talagang magturo sa may 45 hanggang 50 mga bata sa isang klase. Mahirap na mapanatili ang atensyon nila mula umpisa hanggang dulo ng lesson. Naitanong ko tuloy sa sarili ko kung nagagawa ko ba yun kapag ako  ang nagtuturo; pag nasa harap ka minsan akala mo “oo”; pero iba  pag nandito ka na sa likod (ng klasrum).

Si Robby, pilosopo talagang bata. Kung hindi mo kilala ang ugali niya maiisip mong bastos ang batang ito; at minsan talaga umaabot ang pagka-pilosopo niya sa ganun.

Si Anggy, hindi makalabas, hindi napayagan na mag-CR, ihing-ihi na lol.

Laughtrip tong si Pinny! Tinanong siya ng ST kung saan located ang ovaries... sa “ lower abdomation” daw (dapat ay abdomen).


o-O-o


P.S.

                Nag-chat bigla yung dati kong student noong nasa private school pa ako, naging teacher na rin kasi siya. At ang mas nakaka-amaze ay yung student teacher ko last school year at siya ay mag- co-teacher naman ngayon sa isang private school! Napakaliit talaga ng mundo (o ng lugar namin hahaha).


Huwebes, Hunyo 29, 2017

When In Tawiran 03


Tawiran, Bulacan. (2017 05 15 / Mon, 6:29 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 05 15 / Mon, 6:32 PM)


Tawiran, Bulacan. (2017 05 15 / Mon, 6:37 PM)


o-O-o


1. Hanapin si buntis, si ate, at si nene sa unang larawan.
2. May nasamang mahabang nakatulos na kahoy sa ikalawa.
3. Nakaka-kalma manuod ng sunset! :)


Lunes, Hunyo 26, 2017

“What makes a good life?”


                “What makes a good life?”

                Ayon kay Robert Waldinger, ang ika-apat na director ng 75-year old study tungkol sa adult development, hindi lamang wealth, fame o achievement ang nagbibigay sa atin ng kaligayahan o satisfaction sa buhay; bukod dito, ang pinakamahalaga nilang natuklasan mula sa kanilang pag-aaral ay ang pagkakaroon ng “good relationships” sa pamilya, mga kaibigan at komunidad. Dagdag pa niya, ang mga taong malapit sa kanilang pamilya o mga kaibigan ay higit na masaya kaysa sa mga taong less socially connected; at hindi rin sa dami kundi sa “quality” ng relationships ang nakatutulong sa atin upang mapanatiling malusog ang ating pangangatawan at kaisipan. Sabi nga niya, sa pagtatapos ng kanyang talk – The good life is built on good relationships.

                Matapos kong mapanuod ang talk ni Robert Waldinger (noon pang buwan ng Enero), naisipan kong magtanong sa mga kaibigan ko sa fb (at random) kung ano ang tatlong bagay na pinakamahalaga  sa kanila sa taong ito 2017 (dahil nga kaka-new year pa lang noon). Na-curious lang ako sa kanilang isasagot, kung mangingibabaw din ba ang “relationships”, kahit pa parang hindi naman parallel yung tanong ko sa napanuod kong talk ni Robert Waldinger; pero di ba kung ano ang mahalaga sayo ay yun din ang kaligayahan mo sa buhay? Hindi ko alam kung konek lol, pero narito ang kanilang sagot:

                *At dahil nga napaka-random ng ginawa ko noon, di ko na naipagpaalam sa kanila na gagamitin ko ang kanilang  sagot sa blogpost na ito, kaya itago na lang natin sila sa mga codenames.

  •          Why so serious – health, money, cellphone.
  •          Naruto librarian – family, work, health.
  •          Travel buddy – people, travel, savings.
  •          Donya – relationship sa kapwa, time management, paglago ng pagkatao.
  •          The artist – career, family, love.
  •          DSWD – panahon, pera, relationships.
  •          Labanos – family, health, safety.
  •          Highschool friend – family, friends, work / career.
  •          Idol many license – health, relationship, wealth.
  •          From the Middle East – Diyos, pamilya, kalusugan.
  •          The very energetic & spontaneous – pamilya, pera, edukasyon.
  •          English man – gym equipment, new mcbook laptop, family.
  •          The German – family, lovelife, studies.
  •          Juris – family, career and investments, pay it forward acts.
  •          Airport – baby xia and husband, mama at papa, work.
  •          Novita & doraemon –health, family, career.
  •          K-pop fanatic – health, family, career.
  •          Metaphor – kalusugan, pamilya, kaibigan.
  •          Third world traveller – family, health, love for country.


Kung susumahin, sa 18 out of 19 makikita ang mga sagot na may kinalaman sa “relationships”. Kaya sa munting pa-survey na ito makikita na marahil ang sagot nga sa “What makes a good life?” ay ang pagkakaroon ng malapit na koneksyon sa ating pamilya, mga kaibigan at komunidad.

Kaya maraming salamat sa 19 na taong sumagot sa napaka-random at unexpected na tanong ko sa kanila noong araw na iyon! Yey!


x-o-x-o-x


P.S.

January, 2017

1. Dapat pala ay inayos ko ang tanong; hindi dapat ganuon ka-impulsive. Kaya siguro hindi sumagot ang iba dahil napaka-spontaneous nito (walang objective o paliwanag kung para saan ang tanong na iyon, kaya salamat talaga sa mga sumagot hahaha, sa tingin ko naman nakakuha ako ng napaka-raw answers dahil sa biglaan na paraan).

2. Nakakatuwa kasi bigla akong nagkaroon ng koneksyon sa mga taong matagal ko na rin hindi nakakasama o nakakausap. Yung kahit paano ay naka-chat ko sila sa fb kahit saglit lang.

3. Naging interesting ito para sa akin. Ang sarap sa feeling na magpa-survey nang walang kinalaman sa research sa school o pag-aaral; yung wala kang inaalalang pagpasa o deadline!



Sabado, Hunyo 24, 2017

When In Tawiran 02


Tawiran, Bulacan (2017 05 11 / Thu, 6:15 PM)

Tawiran, Bulacan (2017 05 11 / Thu, 6:16 PM)

Tawiran, Bulacan (2017 05 11 / Thu, 6:17 PM)


  • Ito ang ikalawang beses ng pag-bike ko sa may Tawiran, Bulacan.
  • Sayang, hindi ako nakapagtala.
  • Basta ang alam ko lang, masarap manuod ng sunset sa may tulay.


Lunes, Hunyo 19, 2017

Jasper 02: next time :)


                Homeroom (2017 06 16)

                Ang una ko talagang naisip gawin sa aming homeroom ay magpa-survey at humingi sa kanila ng opinyon tungkol sa paggamit ng red ballpen ng mga teachers sa pagtsi-check ng kanilang mga output. May article kasi akong nakita na nagbibigay ng suggestion na mas mainam daw ang paggamit ng green ballpen (pero actually di ko pa nababasa lol), narinig ko rin na ibinalita ito sa tv.

                Kung hindi man iyon, ang pangalawa kong naisip ay magkaroon kami ng isang group discussion sa isang bagay na maaari nilang pakinabangan; naisip kong pag-usapan namin ang isa sa mga video na meron sa The School of Life sa youtube. Halimbawa yung usapin sa paano ba maging mas confident, o kaya ay mapataas ang self-esteem o kahit na ano pang topic na may pakinabang sa kanila na hindi masyadong napag-uusapan o nabibigyan pansin sa mga regular na subjects na meron sila ngayon.

                Ngunit sakto naman na nagkaroon ako ng task sa scilab. Kailangan mailabas ang lahat ng gamit sa stock room dahil aayusin na iyon. Kaya kinailangan ko ang kanilang tulong para magawa ang task. Mabuti na lang at wala pa akong nabanggit tungkol sa gagawin namin sa homeroom kaya hindi naman ako nabigo sa kanila.

                Ang nakakatuwa pa, halos lahat talaga sila ay may naitulong at nagawa. Kahit pa paglilipat lang ng gamit ang task namin, sila na yung nag-volunteer na magpunas sa mga lamesa, mga bintana, walisan ang stockroom, pati na magdilig ng halaman. Sana ay lagi silang ganun, lalo na paniguradong hindi ito ang huling pagkakataon na kakailanganin ko ang tulong nila.

                Kaya sa susunod na homeroom na lang namin gagawin ang naisip ko.



Sabado, Hunyo 17, 2017

patayin at haluin :)


                Hindi ako mahilig manuod ng mga Korean teleserye (o K-drama series ba ang tawag dun?), kaya nga nagtataka ako kung bakit napakarami ang nahu-hook sa panunuod ng mga ganun. Manuod ng Korean movie pwede pa, dahil mahusay naman talaga sila gumawa ng pelikula, pero yung mga drama-teleserye-thingy… hindi talaga.

                Pero kanina, habang kumakain ako ng lucky me instant lomi with egg di ko sadyang napanuod ang The Legend of the Blue Sea sa channel 2 (nakabukas ang tv eh). Natawa ako sa ilang eksena, tulad ng may kakayahan pala yung lalaki dun na masagap sa isip nya ang kung ano mang naiisip ng babae, kahit kasi di literal na nagsasalita yung girl eh ang dami-dami naman nyang naiisip, tapus yung ibang eksena ganun din laughtrip!

Uso rin sa mga estudyante ngayon yung salitang “oppa”; oppa ng oppa; minsan kairita sarap “oppa”-kan ng mga bibig hahaha. Hindi pa naman siguro ganuon kasama ang sobrang pagkapanatiko ng mga kaibigan, kakilala, at pati na mga estudyante ko sa mga Korean… sa tingin ko hindi pa naman. Kahit na feeling ko parang virus ito na lumalaganap (parang yung The Flu lang). Yung nakikita ko na ang profile pic nila sa fb ay isang Korean guy, pati na sa wallpaper ng cellphone ay Korean pa rin, wala pa naman sigurong masama doon hahaha. Pero sana talaga wag naman tayo sobrang malunod sa kanila, kasi baka malusaw naman yung sa atin.

Nito ring nakaraan, habang nag-aalmusal, at syempre bukas ang tv, napanuod ko sa CNN Philippines (channel 9) ang tungkol sa iba’t ibang grupo na gumagamit ng ating mga indigenous na bamboo musical instruments. Sa isang bahagi ng palabas ay ininterbyu ang isang lalaki tungkol sa kanilang adhikain na mapalaganap, maipakilala at maipagamit lalo na ng mga estudyante ang ating sariling mga instrumento.

Naalala ko nung nakapagturo ako ng MAPEH (isang quarter lang), isa sa mga topics ay tungkol sa musical instruments ng Cordillera. Napakahirap ituro iyon dahil unang-una wala namang mga bamboo musical instruments na available kaya hanggang video na lang nauuwi ang pagtuturo ko noon ng Music. Tama ang sinabi ng lalaki, mahalaga na matutunan din ng mga estudyante kung paano ito gamitin, na meron talagang mga ganitong instruments na nag-eexist (hindi lang sa picture at video o makikita lamang sa mga bulubundukin). Ngunit dahil nga sa kakulangan ng kagamitan hindi nama-maximize ang pagkakataon na mapalalim pa ang pagkilala sa sarili nating kultura.

Na-imagine ko lang, what if bawat isa sa atin ay mayroong indigenous bamboo instrument, napaka-unique siguro at ang saya ng jamming! Sa ngayon, bamboo flute lang ang meron ako, nabili ko lang ng 50 pesos sa Sagada hahaha. At oo, di pa rin ako makatugtog ng kahit na ano gamit iyon, sintunado pa rin ang lumalabas na tunog, parang boses ko.

Nung miyerkules naman ng gabi, sa hindi ko mawari kung bakit, nanuod ako ng ilang mga fliptop battles sa youtube (pamilyar lang ako sa fliptop kasi ginagawa yan ng mga bata dito sa labas namin pero hindi ko alam na isa rin pala itong malaking subculture(?); ang mga napanuod ko ay ang laban nila badang vs zaito; loonie vs shehyee; at sinio vs shehyee. Ang masasabi ko lang (bilang first time ko silang napanuod) – magaling maghabi ng mga salita si Badang (kaso sayang nagka-kaso siya); laughtrip  na ka-battle si Zaito; iba ang mga suntok ng linya ni Loonie; si Shehyee naman sa tingin ko ay mas ok siya sa mainstream; at si Sinio magaling naman siya pero nung napanuod ko ang laban nila ni Shehyee saka ko lang naintindihan yung sinio-issue noon sa fb, eh hindi ko pa naman kilala noon kung sino si Sinio.

Ang pinaka-natutunan ko sa araw na ito ay kung paano maging creamy ang lucky me instant lomi at maging evenly distributed ang egg sa sabaw nito. Dapat pala nakapatay na ang apoy, tapus ilalagay mo na ang itlog sa sabaw, at hahaluin ng dahan dahan, hanggang makita na mala-hibla hibla na ito. Ganun pala yung teknik, now lang ako ng nagbasa ng instruction sa likod ng pakete. (So hindi pala dapat hinahalo agad ang itlog at sabay na pinakukuluan kasama ng noodles lol.)


2017 06 15



Miyerkules, Hunyo 14, 2017

When In Tawiran


Sunrise at Tawiran, Bulacan (2017 05 01 / Mon 6:05 AM)


                Sa Lanzones lang dapat ang overnight swimming ng grupo, pero napakaraming tao para sa isang maliit na resort. Nauwi sa Villa Elena kung saan huling nakapag-swimming na kumpleto ang barkada (taong 2013 pa).

                Naka-bike kami ni Olan, nag-jeep naman ang iba; sa daan ay napatigil ako sandali para kunan ang pagsikat ng araw sa may Tawiran.


2017 05 01



Martes, Hunyo 6, 2017

Jasper 01: "Sana naman amazing!"


                Wala ako masyadong ideya sa kung sinu-sino ang mga estudyante na kabilang sa advisory class ko ngayon taon (10 – Jasper); maliban na lang sa iilan na kilala ko na dahil naging estudyante ko sila noong grade 7. Kaya malinaw na dalawang beses kong silang matuturuan sa junior high.

                Naalala ko tuloy yung mga estudyante ko noon sa private school; ako na nga yung science teacher nila ng 3rd year, ako pa rin ng 4th year. May awkward feeling tulad ng paano ako ulit makapag-i-establish ng bagong routine eh nakasama ko na sila? May advantage rin kahit paano dahil alam ko na ang likaw ng kanilang bituka – mga kakulitan, kalokohan at attitude sa pag-aaral; gayunpaman, lagi namang may bagong discoveries.

                Ang nakaka-excite lang sa para sa ilang estudyante na kilala ko na sa advisory class ko ngayong school year ay yung makita kung gaano na ba sila nag-mature mula noong una kong silang naturuan noong grade 7. Physically, kitang-kita ang pagma-mature nila; yung mga dating hindi naman lumalampas sa balikat ko yung height, ngayon yung iba sa kanila halos mas matangkad pa sa akin; yung mga dating maliliit lang tignan sa klase, ngayon malalaking bulas na. Sana lang, nag-mature na rin ang kanilang attitude sa pag-aaral.

                Ito ang unang araw na nakita ko ang karamihan sa kanila. Una kong nakilala sila Edilbert, Bhenedick, John Mark, Erica at L J, sila kasi ang nakatulong ko sa pagbibigay ng mga libro. Ito na rin marahil ang unang tala ko tungkol sa kanila bilang adviser ng “Jasper”.

                Kaya good luck sa amin this school year! Sana naman amazing!


2017 06 01



Linggo, Hunyo 4, 2017

bike


                May mabuting dulot din ang mag-bike kahit pa isa o dalawang beses lang sa isang linggo. Dati ay hingal ko pang mararating ang tulay ng Tawiran at haggard na manunuod ng sunset; pero ngayon napansin ko na nakakuha na ako ng tyempo sa pagba-bike, hindi na ganun kahingal o kapagod. Natutunan ko na ring mag-adjust sa kalsada, pamilyar na kumbaga sa mga lubak at sa mga pababa o pataas na daan pati na sa mga tao at sasakyan, pinakamahirap sa bandang palengke ng Paco dahil doon laging maraming tao.

                Malalaman ko na maganda ang makikitang sunset sa tulay kapag narating ko na ang palaisdaan na may matataas na tulos ng kawayan; kapag doon pa lang ay halos humihiwa na sa mga siwang ng ulap ang liwanag ng araw, siguradong dramatic iyon pagdating sa tulay; o kaya naman ay kapag nakita kong namumula na ang langit ay magpi-pedal na ako ng mas mabilis maabot lang ang ganuong eksena sa tulay ng Tawiran.

                Marami rin akong nakakasabay na nagbibisikleta sa daan, pero hindi lahat ay papunta sa tulay. Iba’t ibang grupo rin ng tao ang naroon – may pamilya na nagpapalipas oras o nagpapahangin kasama ang kanilang mga chikiting; may mga lovers in tulay din; mga soloista tulad ko; at magbabarkada. Karaniwan lahat ng nagpupunta roon ay naka-bike rin, meron ding iilang mga nakamotor. Kahit pa nga mga pumapasadang jeep at ibang pang commuters ay binabagalan ang takbo kapag narating na nila ang tulay para lang mapagmasdan ang paglubog ng araw.

                Minsan napakaulap ng langit, minsan maaliwalas. Napakaganda panuorin ng sunset doon, mula kulay orange hanggang sa mamula-mulang langit, at saka naman unti-unting magdidilim.

                Camera phone lang ang gamit ko sa pagkuha ng larawan, minsan sayang yung ibang eksena, kasi hindi ko makunan ng maayos kahit pa naka-lowlight o night mode na ang setting ng camera; epektibo lang ito sa liwanag. Kaya nakaka-challenge rin kumuha ng larawan gamit ang kung ano lang na spec ng cellphone ko.

                Mas okay din sana kung merong handy cam na pang dslr na ang peg tulad nung nababasa ko sa blogger ng “I dreamed of this”, meron siyang review at mga shots nya gamit ang sony RX100 III at ricoh gr II. Ganda! Magkaroon lang ako ng isa dun keri na ang street photography!

                Madalas kong ayain ang grupo sa may tulay, lagi kong sinasabi sa aming group chat sa fb na kung sakali man na pupunta sila ay sa tulay na lang magkikita-kita… pero kahit isang beses, sa buong buwan ng Mayo na ang sipag kong mag-bike ay di ko sila nadatnan kahit isa man lang sa kanila hahaha. Well, busy rin kasi at may iba’t ibang ginagawa ang bawat isa. Bukod pa dun, hindi naman lahat sa amin ay marunong mag-bike (pero sa isip ko pwede namang mag-commute hahaha mahirap nga lang pauwi). Kaya kapag nagka-dslr cam ako, “who u” talaga sila akin hahaha (joke lang).

                Sa pasukan, di ko sigurado kung mapapadalas pa ba ang pagba-bike ko, pero salamat sa buwan ng Mayo, itong pagbibisikleta ang naging physical activity ko.


2017 05 31


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...