KORTA BISTANG TIBOBOS

Ika-18 ng Oktubre, 2014 Sabado, 4:32 ng hapon             Isang grading period ko pa lang sila nakasalamuha, natuturuan at kinabubwisitan hehehe . At hindi naman siguro makatarungan na hanggang ngayon ay hindi pa rin nila alam ang aking pangalan o kahit pa ang tamang spelling nito.             Matapos mangalay ng kamay ko kaka- check ng kanilang periodical test , natawa na lang ako sa sari-saring bersyon ng aking name . Narito –             1. Jep Buendia – Oo, ito ang nakalagay na panglan sa masking tape ko kaya siguro ito rin ang naisulat ng batang ito. Pero nakapa-close naman namin para gamitin niya ang Jep Buendia.             2. Sir Bindiya – Parang binastos naman yung apelyido ko . Nasaan ang hustisya! Lols.    ...

Ika-18 ng Oktubre, 2014 Sabado, 10:29 ng umaga             Nung huwebes, habang nag-iisa ako sa science room , nakaramdam ako ng pagkabagot sa pagtsi- check ng papel ng mga estudyante kong grade 7 …             Natanong ko sa sarili – “Bakit ba kasi ako nagpapa-essay… dami ko tuloy babasahin.” Hindi naman sa nagrereklamo… nakakaumay lang magbasa hehehe . Natatakot din ako kung paano ko nagagawang intindihin ang kanilang mga sagot kahit pa mali ang grammar . Nababahala ako na baka masanay ako sa pag-intindi ng kanilang maling grammar sa ingles, baka ma- adapt ko hahaha . Kaya kapag nakakatapos akong mag- check ng kanilang mga essay , nagbubuklat ako ng ingles na libro para masabi o mapaalalahanan ko ang aking utak na ‘ganito’ ang tamang English lols .             Bakit nga ba ako nagpapa- essay...

Ika-12 ng Oktubre, 2014 Linggo, 7:10 ng gabi             Nakagugulat naman yung biglang papasok si mudra sa kwarto ko (kani-kanina lang) para lang sabihin na “Hay naku Jep, maya-maya na kayo kumain. Hilaw pa yung sinaing ni Papa mo,”  sabay labas sa kwarto.             Mabuti na lang hindi niya nakita yung pinagkakaabalahan ko sa netbuk …             …yung blog ko at blog hopping . Lols.             Maulan ang panahon ngayon. Nakaka- miss yung nakakakilig na lamig sa paa kapag naka- tsinelas ka lang habang naglalakad sa basa at medyo maputik na daan. Yung kumukulubot na yung paa mo sa pagkabasa dulot ng lamig ng ulan.             Hindi na ako makausad sa kwento ni Amapola … ...

Ika-05 ng Oktubre, 2014 Linggo, 11:55 ng gabi             Nakaka- miss naman yung mga gabi na sama-sama kaming nanunuod ng tv . Si mudra , pudra pati na tatlo kong mga nakatatandang ate. Nung mga panahon na bata pa kami… nung ako pa ang pinaka- bunso sa lahat.             Na mala- sinehan ang peg namin kahit walang popcorn at drinks . Walang nakasinding ilaw, tanging telebisyon lang, may nakalatag na banig at kumot habang tutok sa pinapanuod naming palabas sa tv , mapa-aksyon man o horror .             Yung mga tagpo na hindi makakaangal kahit sino sa mga ate ko kapag nahihiga ako sa kanila (habang nanunuod) , o kaya ay sinasandalan o sinsandayan ng paa hahaha , takot lang nilang mapagalitan ni mama, dahil ako ata ang pinaka- beybi noon.          ...