Lumaktaw sa pangunahing content

2026 Day 3

 

10:08 PM 1/3/2026

 

            Syempre hindi ko hahayaang masira ang streak ng aking daily journal. Ito na nga lang yung meron ako eh, hahaha. Day 3 na. So, for today’s entry, wala talaga akong maisip eh. Naalala ko lang, last year may binili akong “comfort cards – kwentuhang mental health” gawa ng “Bakas”. Sige, subukan kong bumunot ng tatlo.

 

[1] Ano ang huling pagkakamali mo na gusto mong itama?

 

            Una pa lang ang lala na ng tanong, hahaha. Ano nga ba… siguro bago nitong krismas break medyo irritable ako at napaka-short tempered, to the point na pati dito sa bahay ay nawawala ang pagiging angel ko [wow]. So, minsan may pinapasulatan sa akin na form si mudra para sa lalakarin nila. Then, hindi kami nagkakaintindihan sa ilalagay, to the point na nawawala yung patience ko at ang lakas pa ng loob kong mairita. Nakita ko na nagulat si mudra sa naging reaction ko sa pagiging impatient ko. Kinalmahan ko naman hanggang sa matapos ko yung pinasusulatan niya. Ang bad ko lang sa moment na yun. Sino naman ako para maging impatient kila mudra? Eh ako nga pinagtyagaan nilang palakihin di ba. Grateful din ako kay mudra dahil kahit ganun ay di naman kami nagkakasamaan ng loob. Paano ko yun gustong itama? I will be more patient sa mga bagay-bagay. Ganun naman ako [most of the time], nagkataon lang na nung point na yun ay para bang whirlwind ang mga bagay-bagay sa buhay. I am always grateful lang talaga na mudra will always understand.

 

[2] Kailan mo huling sinabi sa sarili mo na: “hindi ko pa kayang magpatawad”

 

            Eme naman nitong pangalawang nabunot ko, hahaha. Sa totoo lang, hindi naman ako mapagtanim ng sama ng loob. Pwede pang natatandaan ko yung bad na ginawa sa akin, pero hindi talaga ako nag-hold ng grudge. Wait, isipin ko nga if kailan ko yan huling nasabi… wala talaga eh.

 

[3] Ano ang bagay na sinukuan mo dahil hindi mo na ito kayang ipaglaban?

 

            Napapaisip… wala eh. Siguro, wala pa ako sa ganitong punto. Kasi lahat ng mga bagay-bagay sa buhay ko ngayon ay para bang naka-hang pa lahat, or napaglilipasan ng mahabang oras pero hindi ibig sabihin na binitawan ko na. Kumbaga, lahat ng strings ay hawak ko pa, hindi ko lang sila ma-pull papunta sa akin or wala pa akong nabibitawan dahil ayaw ko na or hindi na maipaglaban. Kahit parang napaka-stagnant ng mga eme sa buhay, masasabi kong nakahawak pa rin ako. Nangangalay? Oo. Feeling stagnant? Oo. May mga susukuan? Medyo or sana, pero wala pa talaga.

            Yan lang.

 

 

Mga Komento