Mga Pahina

Linggo, Pebrero 25, 2018

Panata


National Museum of Anthropology - Philippines
2018 01 06 | Sabado





















Panata: Faith and Devotion to the Black Nazarene
National Museum of Anthropology - Philippines
(4th Floor, Reception Hall)

Mula ika-22 ng Disyembre 2017 hanggang ika-28 ng Enero 2018, naglaan ng isang gallery ang National Museum of Anthropology na naglalaman ng iba't ibang kuhang larawan na nagpapakita ng debosyon ng mga mananampalataya ng Nazareno.



Huwebes, Pebrero 8, 2018

26. hella cute questions (?)


10:17 PM 1/29/2018

*Nabagot ako habang nagpi-print ng certificates ng mga bagets; ang slow motion kasi ng printer ko eh. Nakita ko mula sa Twitter ang mga "hella cute questions” (?) kaya sinagutan ko muna habang naghihintay.

1. Who's the last person you held hands with?
Myself.

2. Are you outgoing or shy?
Shy.

3. Who are you looking forward to see?
Yung pamangkin kong si Avram, kasi ang kulit nya at sarap asarin hahaha.

4. Are you easy to get along with?
Yes! (without reservations unlike Alma…)

5. If you were drunk, who will be the person you like to take care of you?
My mudra. (Pero di naman ako umiinom, as in sobrang dalang).

6. What kind of people are you attracted to?
Yung mga creative na tao; yung may passion sa buhay; yung may sariling galaw sa mundo (hindi yung may sariling mundo, char).

7. Do you think you'll be in a relationship two months from now?
NO! Hahaha. 2 months from now ay March. Gawaan ng grades, forms, reading of forms, preparation sa Moving Up, may portfolio at kung anu-ano pang submission tuwing magtatapos ang school year. Saan lulugar ang love life? Saan? Wala na nga. Wala…

…pero sana akala ko lang wala, kasi sana MERON, MERON, MERON!

8. Who's on your mind?
Sa mga oras na ito, wala. Ang mas nasa isip ko ay yung mga task ngayong gabi na dapat kong matapos 10:34 PM 1/29/2018

9. Does talking about sex make you uncomfortable?
No. (O kaya ay depende sa kausap).

10. Who was the last person you had a deep conversation with?
God.

11. What does the most recent text that you sent say?

gudpm po. maaari po b kaung mgpunta s polo nhs bukas 6am-7am rm 402A para po malaman ang updates sa grades po ni ***. salamat po, sir buendia po e2, adviser nya GRADE 10 JASPER
(Sent: 01-28-2018 07:44PM)

12. What are your 5 favorite songs right now?
Hindi naman sa favorite. Sakto lang na nagpapatugtog din ako ngayon at ang nasa playlist ay  -
(1) Holocene ni Bon Iver, acoustic cover;
(2) Use Somebody ng Kings of Leon;
(3) Sex on Fire ng Kings of Leon;
(4) Meaningful Silence ng The Ridleys; at
(5) Numb ni David Archuleta.

13. Do you like it when people play with your hair?
Opkors nat!

14. Do you believe in luck and miracles?
Yes.

15. What good thing happened this summer?
Last summer, nakapagpa-tattoo ako sa Buscalan!

16.  Would you kiss the last person you kissed again?
11:01 PM 1/29/2018 – ang gara pa rin ng printer ko as of this moment, pupugak-pugak ang pag-print, so anong oras ako matatapos nito?

17. Do you think there is life on other planets?
I hope so! At saka curious ako kung mahilig din ba sila mag-videoke (or any equivalent activity nito sa kanilang planeta) tulad ng mga kapitbahay namin.

18. Do you still talk to your first crush?
Pang slum book naman ang datingan ng tanong na ito. Ayoko nga sagutin, ang korni hehehe.

19. Do you bubble baths?
Applicable lang ba ito sa may mga bath tub? Wala kasi kaming bath tub eh. Pero, kung ang pagbula ng sabon na gamit ko ay bubble bath na, OO. At saka ang sarap din kaya maghilod!

20. Do you like your neighbors?
Very much! Hahaha. Sila ang nagturo sa akin to stay focus sa ginagawa ko kahit na nanggagalaiti ang mga lalamunan nila sa videoke!

21. What are your bad habits?
Are?... so hindi pwedeng isa? Grabe, nakakahiya. Mmm, procrastination. Anu pa ba? As in napaisip ako hahaha. Siguro dati madalas akong ma-late (lalo na nung student pa ako), pero hindi na ngayon, as in I have changed na.

11:11 PM 1/29/2018 yes! 4 pages na lang, matatapos na..

22. Where would you like to travel?
Thailand. China. Japan. Korea. Europe. Buong Pilipinas. Last stop yung Batanes, kasi dun ako na ako maninirahan.

23. Do you have trust issues?
Ang ibig bang sabihin nito ay kung madali o hindi ako madaling magtiwala sa iba? I believe, nararamdaman at nalalaman naman natin kung sino ang mga mapagkakatiwalaan sa paligid, and I thank you!

11:19 PM 1/29/2018 3 pages na lang, sa bagal ng printer ko, uumagahin pa ata ako…

24. Favorite part of your daily routine?
Yung stretching sa umaga. o kaya pag may chance, yung biking!

25. What part of your body are you most uncomfortable with?
Wala naman. Di rin naman perpekto yung katawan ko, pero siguro as you age, na-aaccept mo na lang ang iyong mga imperfections. Kung meron man (meron naman pala kung anu-ano pa sinasabi hahaha, eh kasi now ko lang naisip) yung receding hair line! Bakit ganun???

26. What do you do when you wake up?
I open my eyes??? yun nga, stretching bago maligo.

27. Do you wish your skin was lighter or darker?
Kahit alin sa dalawa. Kasi ang wish ko talaga ay kuminis! Hahaha!

28. Who are you most comfortable around?
Bukod sa family, syempre mga kaibigan.

29. Have any of your ex's told you they regret breaking up?
Sana magkaroon muna ako ng ex para masagot ko yan.

30. Is your hair long enough for a ponytail?
No. (Bakit feeling ko sarcastic ang tanong na ito, at ito pa talaga ang huli? Very finale!)

11:28 PM 1/29/2018 Last page na! at sakto natapus ko ang 30 questions, akala ko may matitira. Ang husay talaga ng printer ko.




Linggo, Enero 21, 2018

25. notepad


*Gumawa ng tala sa notepad habang nanunuod ng isang livestream video ng NASA.


11:23 PM 1/1/2018
Sa tagpong ito, pinapanuod ko yung livestream video (ng NASA) ng Earth mula sa outer space.

Parang gusto ko na mapunta sa International Space Station (ISS); pakiramdam ko mas payapa ang buhay doon.

Oh wait lang, blocking sa camera yung kung anumang part ng ISS na ito... di na tuloy makita yung amazing Earth.

May kamay!  Inilibot ang camera; may astronaut pala sa labas. Akala ko naka-attach lang yung cam, bitbit pala. Ang kapal ng gloves sa kamay niya. Ano kayang pakiramdam na suot iyon… nakita ko rin yung salamin ng helmet niya, may mga marka ng gasgas.

Kita na ulit ang Earth! Parang mga nyebe sa puti ang ulap. Tapus yung araw parang ang liit lang, para lang itong flashlight sa isang napakadilim na lugar.

Nakaka-relax yung view, pati na yung instrumental na pinapatugtog. Kung sakaling mapunta ako sa ISS, gusto kong gawin yung fetal position habang nakalutang sa outer space, sabi nila ganun daw marahil ang pakiramdam sa womb.

Hindi ko lubos maisip na sa mismong kinalalagyan natin sa mundo, kaydaming gulo. Kahirapan, terrorismo, kapangyarihan... samantalang kung pagmamasdan sa video ang Earth from space, wala... walang stress!

Sana galawin ulit ng astronaut yung cam hahaha.


11:35 PM 1/1/2018
Ang nakikita ko ngayon ay ang mala-flashlight na liwanag ng araw, tapus yung kumikinang na blue na Earth, at nakaharang sa view yung solar panel, at saka yung kanina pang ikot ng ikot na dish-shaped na pangsagap ng kung ano man.

Karagatan. Wala akong makitang lupa eh. Saan kayang part ng mundo ito...

Isang part ata ng soyuz itong nakikita ko, tulad nung napanuod ko sa Gravity. Ano kayang ginagawa nila sa labas ng ISS... parang isang malaking swimming pool ang Earth na pwede mong lundagin mula sa ISS.


11:45 PM 1/1/2018
Sa anggulo ng camera ngayon, ito na ata yung tinatawag na earthshine! Parang may baluti na kulay bughaw ang buong mundo, mahahalata na ang layer ng atmosphere.

At blocking na naman ang kung ano mang part ito ng ISS, parang tambutso na mala-rocket ang hugis. At pati kamay ng astronaut nakaharang din. Kanang kamay niya ito. Ang galing ng gloves! Paano kung may butas ito? Anong mangyayari sa kanya? Sa sobrang kapal nito ang hirap ata galaw-galawin ang mga daliri.


11:49 PM 1/1/2018
Ngayon naman ay may kalupaan na! Wow! Ano kayang continent ito? Bakit di kita yung mga buildings hahaha. Ang kulay ng kalupaan mula sa space ay gray na brown na mala yellowish brown. Di ko mahulaan ang continent, kapiranggot lang yung anggulo sa mundo (less than 1/8).

Ayan ginalaw-galaw na ulit ang cam, natapat sa mukha niya pero di ko makita dahil sa tinted na salamin ng helmet niya.

Ang parte ng ISS na nakikita ko ngayon ay yung kung saan nanduon ang robotic arm na ginawa ng CANADA. Naging pamilyar ako dito dahil kay Chris Hadfiled, napnuod ko sa isang interview niya.

Ayan oh, yung robotic arm na extension ng ISS ay may nakasulat na Canada. Hindi China hahaha!

Sino kaya itong astronaut na ito...
Hanggang alas dose lang kita panunuorin.


11:56 PM 1/1/2018
4 minutes na lang...

Dapat pala nag-sign in ako tapus nagpa-shout out ako sa astronaut, kaso di rin naman niya makikita,, ang dami kayang nagko-comment live sa chatbox na hindi ko naman binabasa.

Okay 12 na! Sige takpan mo pa ang camera hahaha. May parang puting telon na tumakip, tapus may lumulutang pang pouch na puti na nakatali sa bewang niya, may mga gamit siguro sa loob nun.

So, hanggang dito nalang! Pag ako napunta sa ISS isha-shout out at fansign ko lahat ng nakakakilala sa akin! Promise.




Huwebes, Enero 11, 2018

bnw 03: quiapo


2018 01 06 | Sabado, 5:00 PM


2018 01 06 | Sabado, 5:00 PM


2018 01 06 | Sabado, 5:00 PM


2018 01 06 | Sabado, 5:00 PM


2018 01 06 | Sabado, 5:02 PM


2018 01 06 | Sabado, 5:03 PM


2018 01 06 | Sabado, 5:03 PM


o-O-o


2018 01 06 (Sabado)

Dumaan sa Quiapo Church kasama si Neri (sayang di nakasunod si Eldie, may iskedyul kasi siya sa dentista, pero nakapag-hapunan naman kami kasama siya).

Pagkadating sa Quiapo, pinahawak ko muna kay Neri yung 80 pesos na science magazine na nabili ko sa Booksale. Luminga-linga sa paligid at panakaw na kumuha ng mga larawan. Nakaka-excite. Nakakabusog sa mata ang maraming tao at pangyayari sa paligid. May adrenalin rush yung moment na titignan kung anu-ano ang rumehistro sa camera; ang sarap ng feeling pag may captured story (kahit pa di naman ganuon kabangis ang mga kuha).

Nakaka-intimidate... yung ginagawa ko para sa iba (kasi iniisip ko baka ayaw naman ng iba na makunan sila). Nakaka-insecure... yung mga photographer na nandun na may de kalidad talagang camera (at umaaksyon pa para sa anggulo) eh ako camera phone lang, sila yung payuko-yuko o minsan may pagluhod pa sa ground, o pagbali-bali ng leeg na hindi ko naman magaya eh kasi wala naman talaga akong alam sa photography hahaha! So, steady lang. Shot-shot. Ganun.

2017 01 09 (Martes)

Ngayong taon, di ko pa rin na-witness ng harapan, ng sarili kong mga mata ang Traslacion. Nag-aya ako, pero malabo rin silang makapunta. 'Singlabo nung pag-uwi ko, tinamad na rin akong umalis kasi ang init tapus antok na antok ako pagkatapus ng klase... sa madaling sabi, nakatulog ako.

Pampalubag-loob na lang, na at least nakapag-Quiapo ako bago ang Traslacion, at saka nakabisita sa "Panata" na exhibit ng National Museum (Anthropology, sa may 4th floor).

So, hoping na lang ulit next year.



Linggo, Enero 7, 2018

"I believe... and I thank you!"


Q1: In one sentence, who are you?
A1: I believe ako si Jep, and I thank you!

Q2: In one word, what do you live for?
A2: I believe dreams (?). And I thank you!

Q3: What is worth the pain?
A3: I believe yung gusto-gusto mo naman yung ginagawa mo, kaya dahil doon ay okay lang kahit na masaktan ka. Ang korning sagot ay love. And I thank you!

Q4: What will you never give up on?
A4: I believe ayoko sanang mag-give up sa aking sarili… gusto kong magbago at mag-evolve. And I thank you!

Q5: What do you always try to avoid?
A5: I believe yung magkaroon ng conflict sa iba; ma-judge (ng mga hindi naman part ng jury); yung magkamali o mabigo kasi di ba masakit yun. And I thank you!

Q6: What's something you take for granted every day?
A6: I believe minsan o madalas (di naman everyday) ay di ko nasasabi sa ibang tao how grateful I am for having them in my life. And I thank you!

Q7: What do you need most right now?
A7: I believe tao (hindi hayop o cactus) na makakausap, yung hindi small talks. Yung patola sa mga naiisip kong ideas na hindi ito magmumukhang korni, boring o walang kwenta. O baka kailangan ko ng isa pang ako? No. And I thank you!

Q8: What would you immediately do differently if you knew no one would judge you?
A8: I believe magpakulot. Magpakulay ng buhok. Magpahaba ng buhok. Magpakalbo. Magpa-tattoo pa. Maglakad sa labas ng nakahubad (?). Magsuot ng mga di naman bagay na damit, maglakad, magpaaraw. Magtatalon. Mag-tumbling. Magsisigaw. Magwala. And I thank you!

Q9: What's something nobody could ever steal from you?
A9: I believe sa kanila na lang sana yung mga acne scars ko; pero iyon na nga, mukhang akin lang talaga ang mga iyon. And I thank you!

Q10: What would you like to forgive right now?
A10: I believe ang isasagot ko sana ay yung ilang mga tao na annoying at toxic sa buhay, pero madalas ay hindi ko naman pinapansin ang mga ganun kaya papatawarin ko na lang yung kasamaan ko. And I thank you!

Q11: Happiness is not ______?
A11: I believe ang kasiyahan ay hindi dapat ipinang-iinggit sa iba o kinaiinggitan ng iba. Ang tunay na kasiyahan ay mapagpalaya, mainit, at nakakahawa! Ito ay kahalintulad ng lagnat. And I thank you!

Q12: What impact do you want to leave on the people you love?
A12: I believe siguro para kila Eldie at Neri, ang impact ko sa kanila ay ang pagiging pagod at pag-uwi ng gabi tuwing kasama nila ako. Sa mga ka-book lovers club at ka-krismas parti ko, siguro yung pagba-bike ko kahit di naman nila ako sinasamahan. Sa mga naging estudyante ko, ewan ko, pero nung nasa private school pa ako lagi nilang sinasabi sa akin yung “time is gold” kasi kahit daw 5 minutes na lang nagpapa-quiz pa ako. Sa pamilya ko, hindi ko alam, ayoko mag-assume. Sa iba pang tao na napamahal at mahalaga sa akin, mas mabuti atang sila na ang magsabi. And I thank you!

Q13: Life is too short to tolerate _______?
A13: I believe maikli lamang ang buhay para i-tolerate ang mga kahinaan natin at mga kinatatakutan. Pero oo, hindi naman talaga madaling lumaya sa mga iyon; ito ay isang proseso. Paglalakbay. And I thank you!

Q14: What's something that used to scare you but no longer does?
A14: I believe takot ako sa sarili ko. Sana hindi na ngayon. And I thank you!

Q15: What do you want to remember forever?
A15: I believe gusto kong maalala kung gaano katingkad at nakaka-warm ng pagkatao ang araw sa umaga lalo na nung nagbabyahe pa ako sakay ng LRT; yung dramatic na sunset sa tulay ng Tawiran kapag nagba-bike ako; saka yung common na sagot na "happy memories with my family, friends and relatives (kahit na di naman ako masayadong close sa mga kamag-anak namin). And I thank you!

Q16: What do you always look forward to?
A16: I believe kung anong libro ang susunod kong babasahin. Kung saang lugar pa ako pwedeng makapunta. Kung bukas ba paggising ko ay golden era na ng aking buhay; kung sino pa ang makikilala ko this year; o may bago ba kaming kapamilya; at saka yung bakasyon sa April at May. And I thank you!

Q17: What recently reminded you of how fast time flies?
A17: I believe yung ang laki na ng mga pamangkin ko! Dati si Avram bulol pa ngayon nagsasalita na sya ng derecho! Tapus ako same old creature (and getting older as well). And I thank you!

Q18: What's something everyone should be able to say before they die?

A18: I believe bago ako mamatay ay iga-gather ko lahat ng mga tao na involved sa aking buhay, as in may listahan ako tapus magche-check ako ng attendance tulad ng sa klase ko (tatawagin ko isa-isa yung pangalan nila at dapat sasabihin nila ‘present!’). Tapus, sasabihin ko kung gaano ako ka-thankful sa kanila dahil sila ang bumuo sa istorya ng aking buhay. Gusto kong malaman nila ang bawat moments na na-appreicate ko, at ang mga naituro nila sa akin, na ang bawat isa ay may bahagi sa aking kabuuan (kasama na rin yung ilang pirasong mga shitty people; meron din naman talaga silang ambag). Tapus, sa sobrang haba ng sasabihin ko mamamatay na talaga ako nun kasi sa dami ba naman nila tigbak talaga ang ending. And I thank you!


o-O-o


Ang mga tanong ay galing dito.



Lunes, Enero 1, 2018

nyuyir


Bago mag-new year (mga 15-20 minutes), ang huli kong ginawa ay ang maglista ng mga libro na gusto kong bilhin at basahin sa 2018:

·         Kahit na anong libro ni Charles Bukowski;
·         The Selfish Gene ni Richard Dawkins (o kahit anong libro niya);
·         The Emperor of All Maladies: A Biography of Cancer ni Siddhartha Mukherjee;
·         The Gene: An Intimate History ni Siddhartha Mukherjee; at
·         The Immortal Life of Herietta Lacks ni Rebecca Skloot.

Hindi ko alam kung mahahanap at mabibili ko itong lahat. (O ang masama pa ay kung anong taon ko ito mababasa).

Sa tingin ko, baka mahanap at mabili ko ang ilan sa mga ito online, pero gusto ko kasi na mahanap at mabili ko ito ng personal sa bookstore. At kahit kelan naman ay hindi pa ako nag-purchase ng kahit na anong item online (yung talagang ako), ang meron lang ay yung nagpasabay ako ng relos ng Love Hope Faith (eh kasi yung proceeds nun ay mapupunta sa mga cancer patients kaya nagpasabay na ako ng order; bale dalawa yun - yung black napigtas na nung minsang siksikan sa LRT, ang ginagamit ko ngayon ay yung kulay navy blue na puro gasgas na pero nagagamit pa rin).

May kakaibang fulfillment kasi kapag personal na nabili ang libro sa bookstore. Parang nung pagkakabili ko sa libro ni Chris Hadfield, wala sa hinagap bigla ko na lang itong nadampot kahalubilo ng ilan pang sale na libro; bumilang rin ng taon ah, mga 3 years bago ko ito aksidenteng nakita pero di ko naman kasi ito direktang hinanap noon at hanggang ngayon di ko pa ito nababasa, siguro makakadami ako sa bakasyon.

Tulad din ng isang kabibili ko pa lang, nakadalawa o tatlong ulit na ata akong tumingin-tingin sa parehong istante, hanggang sa nagtanong na ako sa may customer service, tinanong ko kung may ganun silang title, tapus ang sinabi sa akin ni girl ay meron at sinabi rin niya pati ang presyo nito; tinanung ko kung my kopya pa, meron naman daw at kukunin niya; pero yung mukha niya hindi willing, napilitan siya. Dedma. Di naman siya ang pakay ko eh, yung libro.

At saka nag-thank you naman ako kahit na feeling ko ay ang tanga ko maghanap at ganun din yung feeling nung pagkakaabot niya sa akin ng book, pero lahat yun ay dedma lang ulit kasi at least nabili ko yung libro at ang kapal pala muntik na akong mapaatras; kung maninipis nga ay naipagpapaliban ko pa ito pa kaya (pero nag-improve na rin naman ako dahil tinatapos ko na pag may nasimulan; sa katunayan bago magpalit ng taon nahabol kong tapusin ang Tatlong Gabi Tatlong Araw ni Eros Atalia, ang eksaktong date at oras ay –  2017 12 31 Linggo 7:10 PM). Kaya sa isip ko, sa bakasyon ko talaga ito babasahin... at dadamahin.

Pamilyar na ako sa direktang pagkukwento ni Eros Atalia, yung walang halong palabok o mabulaklak na salita pero liligoy ang kwento nang hindi mo namamalayan na sumusundot pa ng konti sa mga nangyayari sa paligid o lipunan, tapus bigla ka na lang maibabalik sa takbo ng kwento sa paraang connected ang lahat. May flashback o recall sa mga karakter, madaling maintindihan, may impact. Ang kaibahan lang sa Tatlong Gabi Tatlong Araw ay mala-horror at misteryo ang kwento nito. Di ko akalain na kay Eros, pero ang patakbo ng kwento ay siyang-siya, at ang dulo ang feeling ay tulad ng mga pelikula na natapos na pero nag-iisip ka pa rin, yung tipong lumalabas na yung credits at umaasa na sana may susunod pang eksena kasi ayaw kong mag-isip pa. Ganun.

Hindi na ako nanuod ng dokyu bago mag-new year (tulad ng ginagawa ko dati). Pero nagpausok pa rin ako sa terrace sa third floor nung 12 midnight na, tapus nakinuod sa fireworks ng mga yayamaning madlang pipol. Wala kaming pailaw o torotot kasi sapat na yung effort ng mga kapitbahay namin na mag-ingay kahit nga hindi new year! Kapansin-pansin din na hindi na nakakasulasok ang paligid, ibig kong sabihin di na masyadong amoy pulbura at hindi na rin nakakagulantang ang mga paputok ng kapitbahay, baka kulang o di na lang naglaan ng budget para sa mga paputok o baka naman nag-matured na sila.

Nanuod na lang ako ng pelikula matapos ang putukan. Ang pamagat ay 4:30 ni Royston Tan. Isa ring misteryo pero more on a puzzle kasi limitado lang ang karakter sa pelikula (na sapat na para sa isang kakaibang film) at hindi halos nagsasalita ang mga karakter na dahilan para magpokus lalo ang manunuod sa kwento nito. Ayoko nang i-describe o magbigay pa ng kung ano, sa parehas na paraan na feeling ko pinagdamutan ako ni Eros sa dulo ng kanyang nobela hahaha, yung binubuklat-buklat ko na naman yung mga dulong pahina kung iyon na ba talaga; yung gusto ko pa sanang malaman kung ano na ang kinahinatnan ng Magapok o kaya ay ni Mong at Lumen (kahit pa naipahiwatig naman kung anong nangyari sa dulo) dahil hindi ko matanggap na ganun na lang iyon, pero sasapukin na lang nito ang isip ko. Ganun din ang pelikulang 4:30, yung gusto kong hingian ng explanation yung mga karakter para i-explain ng konti kung anong nagyayari dahil ito nga ay mala-silent film, pero nakakatalino pag na-gets mo o baka feeling ko lang.

Basta, basahin. Panuorin. Tatlong Gabi Tatlong Araw. 4:30.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...