Mga Pahina

Miyerkules, Hulyo 18, 2018

ART PROTIS | Federico Aguilar Alcuaz



            07 April 2018. Pumunta kami ni Clang sa Recto para bumili ng mga gintong medalya na ibibigay sa mga bagets; bale bumili kami ng tig-25 na piraso. Mabilis lang kami nakabili dahil halos wala na rin namang pagpipilian pa, pero bongga na rin yung nakuha namin.

Syempre, ininstagram ko muna ang medalya ng mga bagets bago ko ito ipinamahagi sa kanila :)

            Sinabi ko kay Clang na after namin bumili ay dadaan pa ako sa SM Manila kasi na-miss na ng mga kamay ko na salatin ang mga maaalikabok ng libro sa BookSale charot, at pupunta rin ako sa National Museum dahil target kong makita doon yung mural na gawa ni Carlos “Botong” Francisco na naka-exhibit sa Old Senate Session Hall ng National Museum of Fine Arts, at saka para maglibang na rin. Sa madaling sabi, sumama si Clang (yun lang talaga ang gusto kong puntuhin, pero syempre dapat maraming paligoy).

"Pagpupunyagi ng mga Pilipino sa Daloy ng Kasaysayan"  |  Carlos Francisco, 1968

            Bukod diyan ay namangha rin ako sa isang gallery na inilaan para sa Art Protis ni Federico Aguilar Alcuaz. Kakaiba ito para sa akin. Sa unang tingin, akala ko ito ay cross stitch o parang binurda, pero hindi eh. Ang sabi sa mga caption doon –

            …ang Art Protis ay isang unique na Czech art technique na-develop noong 1950s ng mga textile researchers na sila F. Pohl, V. Skala at J. Haluz ng State Wool Research Institute;
            …ang technique na ito ay ginagamitan ng warp-knitting machine (may pa-time space warp pala);
            …una itong ginamit sa paglalagay ng disenyo sa mga pambabaeng coats at top clothing;
            …at ang pamamaraan na ito ay inadapt ng mga textile artists para gumawa ng kanilang mga obra na Art Protis wall art.

            At isa nga sa mga ito ay si National Artist for Visual Arts na si Federico Aguilar Alcuaz (1932 – 2011) na kilala sa larangan ng Abstraction at Modernism; narito ang ilan sa kanyang mga likha:

 
"Show Window"  |  Federico Aguilar Alcuaz, 1980


"Reminiscencia No. 25"  |  Federico Aguilar Alcuaz, 1979


"Reminiscencia No. 14"  |  Federico Aguilar Alcuaz, 1979

"Reencuentro C"  |  Federico Aguilar Alcuaz, 1980

"Apatheosis"  at  "Metaphor"  |  Federico Aguilar Alcuaz, 1980


Huwebes, Hulyo 12, 2018

2018 07 12



2018 07 12 (Thu, 9:22 PM)

            Kaninang umaga ay kinailangan naming pumunta sa school V para lang mapalitan ang luma naming ‘at the moment card’. Minabuti ko na mag-time in na sa school bago dumerecho doon, inexpect ko na kasi na mahaba ang pila base na rin sa karanasan ng mga nauna na. Ang swerte ko lang dahil naabutan ko ang grupo nila Sir O sa may gate at inaya na niya akong sumabay sa kanila. Akala ko ay magko-commute din sila tulad ko, may dala palang kotse ang asawa ni Ma’am S, sa madaling sabi ay nakatipid ako sa pamasahe papunta hehehe.

            Gravity talaga ang traffic ngayon sa lugar namin. Yung tipo na maiinip na lang ako sa kahihintay na umusad ang traffic. Dati mga 5 minutes lang ang byahe mula sa bahay namin papunta ng school, pero ngayon ay halos abutin na ito ng kalahating oras. Kaya laging may ‘walkathon’ kapag papasok ako sa eskwela, dahil mamumuti lang ang mga mata ko sa kalsada. So, paano pa yung nanggagaling sa mas malayo pang lugar kumpara sa akin, grabe rin ang adjustment na ginagawa nila. Ang nakakalurkey pa ay ang taas na nag kalsada, tapus yung mga bahay at establishment sa paligid nito ay lubog na.

            Di ko agad na-activate yung bagong card, alanganin na kasi kami natapos at kailangan naming bumalik na agad ng school para sa aming mga klase. Kaya naisip ko na lang na i-activate ito pagkatapos sa eskwela. Nakakakaba sa gabi lalo na kung sa mga atm machine ang punta, pero thank God, I survived! Ewan ko ba, kakaiba na kasi ang panahon ngayon.

            Bago umuwi ay sumaglit ako sa fastfood M para mag-take out ng chicken burger at fries; na-miss ko kasing paikliin ang buhay ko eh, lol. Pero bakit ba mas mahal pag-umorder ka ng walang soft drinks? At mas mura naman kapag bibilhin mo kasama yung softdrinks? Eh ayoko nga magtangay ng soft drinks eh. Kaya ang sabi ko sa kahera ay bibilhin ko yung may softdrinks pero di ko na lang kukunin… tapus tumingin siya sa manager niya, nag-consult siya at hindi rin daw pwede; dahil sa ayoko namang mapamahal pa (kahit gustong-gusto ko na, charot), eh di kinuha ko na lang din.

            Sa jeep na sinakyan ko pauwi nakasabay ko si student A. Hindi ko siya naging estudyante, pero kilalang-kilala kasi siya dahil sa angkin niyang talino at ang nakakabilib pa ay very humble ang bata na ito. Sa katanuyan, nagtapos siya bilang Valedictorian noong high school, at kung hindi ako nagkakamali ay summa cum laude lang naman sa ating premier state university (Economics ang kurso niya). Mag-isa lang siya at tahimik lang habang nasa byahe. Hindi ko alam kung bakit gusto ko sana siyang tanungin kung ano ang nasa isip niya tungkol sa mga bagay-bagay sa paligid… ang traffic… ang transportation… ang ekonomiya… ang mga pulitiko… at sa marami pang issues na meron sa bansang ito. Naisip ko kasi, sa isang tulad niya na very accomplished academically, ano kaya ang nasa isip ng mga tulad niyang kabataan na nagtapos sa unibersidad na may malaking pagpapaphalaga sa dangal at husay…

            …pero dahil wala naman akong chance na makausap siya, kinimkim ko na lang mga tanong sa aking sarili. Malaki pa rin pag-asa ako sa mga susunod na henerasyon na sila ang makapagdudulot ng pagbabago sa aking beloved Philippines…

            …at sana ako rin! 😊

            Sige na nga, tayong lahat na rin.



Miyerkules, Hulyo 11, 2018

hindi pito, hindi lima... anime! :)



2018 07 11 (Wed, 8:29 PM)

            Medyo nahu-hook ako ngayon sa panunuod ng anime. Sa fb ay may nakita akong nai-share na anime; hindi ko inexpect na maaari pa lang gawing isang anime series ang tungkol sa ating mga body cells; pinamagatan itong Cells at Work! (Hataraku Saibu), ang husay! Entertaining na, informative pa! Tapus, sa fb ko lang din nakita at napanuod ang isang anime movie na Your Name (Kimi no Na wa), tagalog-dubbed kaya madaling maintindihan; hindi ako maka-move on sa story ng anime movie na ito, pinag-isipan at well-researched talaga; lalo na yung lugar, kung ano ito sa totoong buhay ay yun din ang pinakita sa anime movie. Gusto ko na tuloy mapuntahan ang Itomori.

            Sa katanuyan, kagabi imbes na matulog ako ng maaga dahil may pasok na, inabot ako ng pasado ala-una ng madaling araw para lang ipagpatuloy ang panunuod ng ilang episodes ng Naruto Shippuden. Grabe, napakahaba ng labanan nila kay Madara, tapus ang dami pang flashback. Gayunpaman, pinanuod ko pa rin; halos lahat na ata ng character doon ay nagkaroon na ng flashback, at nakakabilib yung development ng character at ang pagkakaugnay-ugnay ng kanilang mga stories.

            Nakaka-relate ako sa ninja academy sa anime na Naruto, bilang ako ay nagtuturo rin sa mga bagets na hindi nga lang mga ninja pero mga mandirigma na rin (literally at figuratively). Kaya feeling ko habang nagtuturo ako kanina ay mga future ninjas itong mga tinuturuan ko hahaha; hindi nga lang ninjutsu, genjutsu o taijutsu ang tinuturo ko. Napaka-kritikal ng role ng mga teachers dahil totoo na sila (kasama na rin ang buong komunidad) ang humuhulma sa mga kabataan. Gusto ko rin ma-feel yung naramdaman ni Kakashi sa mga dati niyang estudyante na sila Naruto, Sakura, at Sasuke; yung feeling ni Kakashi na dati silang tatlo ay makukulit lang na mga batang ninja hanggang sa lumaki na sila, naging malakas at may kanya-kanya na ring role na ginagampanan sa komunidad. What a feeling na naging parte ka ng kung sino sila…

            Nakakaadik din manuod ng Naruto. Kahit kasi anime siya, maraming katotohanan sa buhay ang sinasalamin nito, at inspiring din ang mga characters, mapa-bida man or hindi, tiyak ko na may representation ang bawat manunuod sa mga characters na iyon. Hindi ito fairy tale na mala-perpekto ang lahat; sa Naruto makikita ang maraming pagbabago na posible at nangyayari rin naman sa totoong buhay (syempre minus the powers at mga ninja-teknik-whatever).

            Dahil diyan, gusto kong maging mahusay na Sensei…



Martes, Hulyo 10, 2018

21



2018 07 10 (Tue, 4:38 PM)

1. What is your favorite food?
Wala na ata akong favorite food. As of now, gusto ko lang i-try yung mga Chinese food, mga noodles na maaanghang na maraming herbs o gulay, sahog at iba pang pampalasa (halimbawa yung mga Indonesian noodles na nakikita ko sa IG), mga street food sa China, Japan at Thailand (na napapanuod ko naman sa youtube). At saka gusto ko rin pala kumain ng Bicol Express ngayon, nakita ko kasi sa fb eh, nakakatakam, eng sherep keye. Wala akong favorite pero ang dami kong gustong kainin, kalurkey.

2. How do you spend your weekend? Do you like to sleep or party hard?
SLEEP!!! SLEEP!!! SLEEP!!! (Tig-tatlong exclamation point para intense).

3. Which song can you listen over and over again without getting bored?
Hmmm… basta mga kanta ng Ben&Ben at mga cover songs ni JeromeVentinilla.

4. How do you want your dream home to look like?
Gusto ko minimalist yung style, neutral lang yung mga colors na may kaunting highlight (parang buhok ah lol), very artistic ang dating at lahat ng espasyo ay napapakinabangan. At sa tingin ko ay importante rin na malayo ito sa mga kapitbahay naming gold medalist at hall of famer na sa videoke.

5. If given an option, would you choose a holiday at the beach or in the mountains?
Sa beach sana kaso ang daming tao dun (in-assume ko na agad lol) at saka ayoko naman mangitim or maligo, hindi na masyadong appealing sa aking ang mga bitch este beach. Kaya sa bundok na lang na may sea of clouds tulad ng sa Sagada. Camping sa bundok ay okay na sa akin, tapus magdadala ako ng libro para may mabasa during idle time, kukuha ng picture, pwede rin magsulat o mag-emote. Basta kahit wala naman sa question yung gusto kong gawin, ang sagot ko ay sa bundok.

6. Have you ever cheated in the exams?
Oo. Sa ilang mga quizzes lang, di naman as in exam (may difference ba? Lol). At ako rin yung nagpapakopya, pero nakapangopya rin ako hehehe, pero ulit at true ito na hanggang first year high school lang after noon hanggang makatapos ako ng college hindi talaga ako nangopya, promise! Noong masteral na lang ulit, charot!

7. Have you ever played the role of opposite gender in the school drama?
No… kahit madrama ako, wala akong ganuong role at hindi rin naman ako pang-drama sa school because I believe well, my family’s role for me is so important because there was the wa- they’re, they was the one who’s very (laughs). Oh I’m so sorry. Um, my family, my family. Oh my god. I’m…

8. What makes you happy?
            Wala… wala na ring specific na bagay ang nagpapasaya sa akin as of now (wow bato). Para sa akin ang kasiyahan ay nagmumula sa mga random na bagay o pangyayari sa buhay. Ang ibig kong sabihin, ang kasiyahan para sa akin ay hindi inaasahan. So, anong nagpapasaya sa akin? Hindi ko alam. Napakadali kasing maging masaya sa mga bagay na alam mong magpapasaya sa iyo; pero ito ba ang tunay na kasiyahan? (Ang daming sinabi, pwede namang wala na lang hahaha).

9. What is that one thing which makes you lose your temper?
            Kapag hindi direct na nasasagot yung tanong ko (coming from me na hindi naman din sumasagot ng derecho sa mga questions dito lol). Ano pa ba… ah alam ko na, yung mga small talks na ginagawa ng ibang tao na pwede ba shut up na lang lalo na kung hindi naman talaga gustong makipag-usap or hindi naman importante, o kaya gagamit pa ng small talks tapus liligoy din sa ibang bagay. Pero minsan, naa-appreciate ko rin ang small talks, siguro depende rin kung sino yung kausap ko. Oh ang sabe sa tanong “one” lang… dami ko na namang sinabi.

10. Have you ever failed in your school?
            Oo. Birit nga ni Jessie J “No, no, no, no, no, no, no, nobody's perfect!”

11. When was the first time you bunked your school?
            Hindi ko maintindihan yung “bunked” eh (or kung ano ang ibig sabihin ng tanong). Skip question, hahaha! Na-bombay na ata ako, lol.

12. When was the first time you had tasted the alcohol?
            When my mother splashed the alcohol on my face because I am so magalaw habang nililinis niya ang aking wounded… feelings, charot!

Noong may inuman sa bahay namin (yung tatay ko at mga katrabaho niya) mga 6 or 7 years old pa lang ako; eh galing ako nun sa labas at gusto kong uminom ng tubig, so naisip ko makiinom ng tubig sa mga nag-iinuman sa bahay kasi tiyak may malamig silang tubig, bigla ko lang kinuha yung baso tapus nilagok ko, akala ko tubig, gin pala! Kumaripas ako ng takbo sa labas dun ko niluwa. Pagbalik ko sa bahay nagtataka sila kung sino ang tumagay kasi bigla na lang nawala… sabi nga eh kung “gaano kabilis nag simula, gano'n katulin nawala” – Kathang Isip, Ben&Ben.

13. What is your dream job?
            Yung dream job ko ay yung naglalakbay ako lagi, tapus marami akong natututunan, at nagsusulat ng content tungkol sa experience na iyon. Ano bang job ito?... PM me, asap.

14. Are you a mama’s boy/girl?
            Mama’s boy.

15. What is the most daring thing you have ever done?
            Hmmm… dari crème? Hahaha. Wala eh, ang bait ko kaya. Kung meron man… pero wala talaga… at saka bakit ko naman sasabihin… eh wala nga eh.

16. If you had the power to turn someone into an animal, who would you like to turn and into what?
          Kabayo. No comment.

17. If you are made the president of the United States, what would be the first thing that you will do?
          Ayokong maging president ng US eh. At saka ayoko maging pulitiko.

18. Are you fetish about something? If yes, what is it?
            Ang ibig bang sabihin ng fetish dito ay tulad ng sexual fetish? Hahaha! Charot! Wala eh. Wala rin akong mga ganitong trip sa buhay. At saka ang tanong lang naman ay kung meron ba, eh di ang isasagot ko ay “wala” para hindi ko na kailangan pang sagutin ang follow up question na kung ano ito, pero at least ang haba ng sagot ko diba, pang 5 points na ito sa essay.

19. Which comic character do you love the most?
            Nanuod kasi ako ng mga English-dubbed episodes ng Naruto sa youtube kagabi. Kaya as of now, favorite ko lahat ng nasa Naruto. At saka pala yung Your Name na anime movie.

20. If given a chance to meet 3 most famous people on the earth, who would it be, answer in order of preference.
            Si Joan Rivers! Kaso wala na siya eh, so paano pa ako makikitawa sa kanya… Sino pa ba… ay si Alessia Cara. Di ako makapag-decide if sino yung pangatlo kasi pag iniisip ko si ganito, maiisip ko sayang naman si ganyan (sineryoso ang tanong lol). Hmmm, yung pangatlo siguro ay kahit na sino sa mga hindi ko pinili, okay na yun para walang tampuhan.

21. If you could change one bad quality of yours, what would it be?
            Yung pagiging introvert ba ay bad quality?… Hmmm, minsan gusto ko lang i-try mag-walwal personality hahaha! Pero kung malabo, sige yung pagiging-overthinker ko na lang.



Biyernes, Hulyo 6, 2018

ang salamin, ang generic na gamot, at ang mga hyper bagets :)



2018 07 06 (Fri, 1:14 AM)

            05 July 2018. Umaga nang kinailangan kong dumaan sa optometrist para ipaayos ang salamin ko. Naupuan ko kasi ito kagabi, kaya medyo tumabingi. Kahit halos kabubukas lang ng optical clinic, ay marami na itong customer; isa sa inabutan ko ay yung batang estudyante at ang nanay niya. Madalas daw kasing inaakala na nangongopya ang anak niya dahil sa nearsighted ito, kaya naisipan na rin nila na ipagawa siya ng salamin. So syempre, iri-relate ko yung sarili ko hahaha; noong high school naman ay napagkamalan akong gumagawa ng assignment habang nagtuturo ang English teacher ko, lagi raw akong ganun ang ibig niyang sabihin ay bakit di ako nagpo-focus sa discussion. Kung alam lang niya na hindi ko naman nakikita yung visual aids niya kaya habang nakikinig ay isinusulat ko na lang ang mga importanteng sinasabi niya, pero di ako yung nag-explain ng pagiging nearsighted ko sa aking English teacher kundi yung katabi kong klasmeyt noon na si MJ. So, madalas sila MJ and company ang mata ko sa mga ganitong lecture events noong high school (4th year). Mabalik sa present time, ayun na nga naayos na rin naman ang salamin ko, at libre lang ang paghilot-kalikot na ganap sa frame.

            Tapus, dumaan ako ng Generika. Sinisipon at masakit kasi ang lalamunan ko. First time ko atang bumili sa drug store na iyon (madalas kasi ay sa Mercury). Hinihingi pala ang name at contact number doon… para saan? Eh bumili lang naman ako ng gamot. Generic drug ang binigay sa akin (natural kasi Generika nga sila). Uminom ako sa tanghali bago pumasok… grabe… sobrang antok ko… yung 3 hours na derecho kong klase (with 20-minute break naman) ay laban na laban ako sa antok! Di ko naman in-expect na nakakaantok pala yung gamot na yun.

            Ang highlight ng araw na ito ay yung pagbisita ng ilan sa mga advisory class ko last school year. Di ko naman birthday today, I mean kahapon (July 5), pero sumugod-bahay gang sila sa klase ko kanina. Gulantang tuloy ang mga hawak kong bagets, dahil itong sila student P and company ay hyper mode na bigla na lang pumasok sa classroom. So, lumabas ako saglit ng room para hindi masyadong magambala ang summative test ng mga bagets. Buti na lang at huling klase ko na iyon, at malapit na rin naman matapos kaya minabuti na lang nila na hintayin ako sa may covered court.

            After ng huli kong class, sinalubong ko na ang mga hyper na grade 10 ko dati. At hindi ko alam kung anong nakain ni student P at napaka-active nya kanina, lol. Tapus ang dami nilang kwento, at na-miss ko yung tandem nila student R at W sa mga kulitan mode nila. Hindi ko alam kung ano na bang itsura ko kanina or reaction or whatever kas inga hanggang sa mga moment na yun ay feeling high ako sa antok effect ng gamot na ininom ko. Pero, napakasaya na nakita ko silang muli. Pagkatapos ng picture-kwento-kumustahan moment ay hinatid ko na sila palabas ng school. Kahit kasi may 2 hours akong break eh hindi naman ako pwedeng lumabas pa kasama sila (at saka never pa akong lumabas kasama ang mga dating students dahil lang sa bday ko; di ko ito nakagawian; saka na siguro pag matured na talaga sila, yung hindi ko na maiisip na ako yung pinakamatanda at magsasaway pa lol). Halos di maubos ang goodbye’s and thank you’s sa mga bagets na bumisita. Ang hirap kayang magpaalam kasi di mo naman alam kung kelan ulit sila babalik, char drama! Pero feeling ko kanina habang lumalayo na sila sa daan at unti-unting naghihiwalay at naiwan na lang akong nakatayo sa gate ng school, parang eksena ito na may kapamilya kang mag-aaborad at alam mong sa hinaharap ay malaki ang magiging pagbabago nila at iniisip mo kung sa pagbabalik nila ay ganun pa rin ba sila kagiliw na makita ka…

            Basta, ganun. Hirap ipaliwanag, lol. Btw, nakatulog ata ako ng medyo nakanganga sa faculty kanina after ng visit-meet-and-greet ng mga bagets. Di ko na talaga nakeri yung antok eh hahaha. At yan ang dahilan kung bakit alanganin ang gising ko, dahil pagkauwi ko after kumain ay knock down na ulit me. So, get well soon… to me… or to myself?...



Miyerkules, Hulyo 4, 2018

bakit ganun...



2018 07 04 (Wed, 9:34 PM)

            Sabi ko na nga ba, naglalaro ang mga daga kapag wala ang pusa; sa puntong ito, ako yung pusa at ang mga bagets naman ang daga.

            Habang wala pa silang teacher, napadaan ako sa room nila, at naaktuhan ko ang mga bubwit na lalaki na naghaharutan sa likod ng room. Gamit ang 4 na hard hats na suot nila, at ginawa pang espada ang mga walis. Nung nakita nila ako na naglalakad patungo sa kanila, biglang kumaripas ang mga bubwit; akala naman nila ay hindi ko nakita kung sino-sino ang mga iyon. Kaya sinabihan ko si student J na wag munang pauwiin ang mga pasaway, saktong may last period pa ako kaya di ko sila mahaharap pa.

            After ng last period, dali-dali akong bumalik sa faculty, nag-ayos ng gamit at binitbit ang aking bag papunta sa aming classroom. Kinausap ko ang mga bagets. Ewan ko ba, napakabata pa rin ng attitude nila. 14 years ago eh ka-edad ko lang din naman sila (parang ang tanda ko na ah hahaha). Kung sa panahon namin yun nangyari, siguro ay hiyang-hiya na kami sa aming adviser. Pero iba ang mga bagets ngayon. Yung alam naman nilang mali sila pero kanina habang kinakausap ko sila ay tuwang-tuwa pa na ibinabahagi ang kwento ng kaharutan nila. Makikita yung lakas ng imahinasyon nila sa ginawa nilang kalokohan, nagniningning pa ang mga mata. Naiba lang ang ihip ng hangin nung naramdaman nilang hindi sila makakauwi sa akin hangga’t di sila nagseseryoso. At yun na nga, sila na rin ang pinag-isip ko ng kanilang disciplinary action, dahil kung ako, hay naku…

            Sabi pa ni student M, kaya lang daw niya sinuot yung hard hat ay dahil gusto lang daw niyang mag-picture suot yun para malaman daw niya kung bagay ba sa kanya ang maging engineer… like what??? Yung di ko alam kung matatawa ba ko o maiinis. Sa dinami-dami ng sasabihin di ba, mga ganung rason pa talaga. Ang tinignan ko na lang na positibo ay yung aware naman sila na mali ang kanilang ginawa. Okay na rin na masampolan ang 6 na makukulit na bagets. Tignan ko lang kung magawa nila ang kanilang 1 week na disciplinary task. Gudlak!

            Sa pag-uwi ko naman, nasalubong ko ang maraming kabataan sa daan. Kasabay ko silang naglalakad, maya-maya ay bigla na lang naghabulan ang mga bata, karamihan ay naka-civilian pero yung iba naka-uniform pa, at ang kinagulat ko ay yung isa sa mga naka-civilian ay dati naming student, kaya sinundan ko sila pero sa dami eh watak-watak ang kanilang mga pwesto. Ang nakilala ko lang ay ang dati naming mag-aaral na si student N na naging estudyante ko noong grade 7 siya. Natapik ko pa siya sa balikat para makuha ko ang kanyang atensyon para tumigil na siya, akmang nag-aamok kasi si student N, gusto ko man siyang hawakan para pigilan pero galaw siya ng galaw at saka parang hindi niya ata ako kaagad na na-recognize. Sa likod ko may matanda na sumigaw na “wag nyong awatin yang mga yan” napalingon ako, like bakit hindi? Pagbaling ko ulit kay student N ay sakto naman na may rumondang pulis, kaya bago pa magkaroon ng aktwal na gulo ay napigilan naman sila dahil sa presensya ng pulis na rumonda. Ang sabi ng pulis kay student N ay “ikaw na naman…”

            Sumakay na ako ng trike. “Grabe mga kabataan ngayon,” banggit ng nasakyan kong trike driver… “opo, mga pasaway,” banggit ko na wala sa loob. Kasi naisip ko, dumaan na’t lahat si student N sa aming mga guro pero, bakit ganun…



Martes, Hulyo 3, 2018

2018 07 03



2018 07 03 (Tue, 8:33 PM)

            Bakit ba hindi ako nakagawa ng journal kahapon? Pagkauwi ko, ewan ko ba feeling pagod na pagod me, kaya minabuti ko na lang magpahinga. Sa katunayan, kaninang umaga paggising ko, akala ko weekend na, di pa sana ako babangon dahil gusto ko pang bumawi ng tulog, then na-realize ko na katatapos pa lang ng lunes at martes pa lang, sad… hahaha! Gusto agad mag-weekend?

            Pride march noong sabado (June 30), kaya kahapon habang nasa faculty ako ay tungkol sa sexual orientation, gender identity and expression ang usapan. Si sir A ang bangka, bilang isang social science major. Napakalawak na pala ng usapin na ito at nakakatuwa na malaya itong napag-uusapan sa faculty (habang break namin, para malinaw lang lol).

            Sa homeroom ng mga bagets, nagpanuod ako ng dalawang video. Yung commercial ng Mcdo tungkol sa pagmamahal ng nanay at tatay, at yung commercial naman ng Jollibee tungkol sa tatay. Then, nag-process kami tungkol sa napanuod nilang video. May naiyak ng konti, pero karamihan nahihiyang magsalita o mag-share. Hindi pala madaling pag-usapan ang konsepto ng pamilya para sa mga bagets; parang napaka-sensitive nitong topic at mahirap ding i-deliver kasi iba-iba ang background nila.

            Hindi ko napanuod ang laban ng Gilas kontra Boomers kagabi pero yun pa rin ang trending kaninang umaga hanggang sa ngayon lalo na sa fb at twitter. Ewan, wala akong ma-say sa nangyari, may kahanga-hanga pero meron din na sana ay hindi na lang nangyari (so akala ko ba wala akong ma-say di ba).

            Yun lang. Ang hirap mag-recall ng mga events pag nakalaktaw ng isang araw na journal tapus yung kinokontra mo pa yung haggardness at antok at the moment habang nagta-type, lol. Hanuna…



Linggo, Hulyo 1, 2018

Eeeee



2018 07 01 (Sun, 5:16 PM)

            The introvert person inside of me suddenly becomes anxious nung sinabi ni Clang na hindi kami magsasabay papunta sa isang (or 2-in1) binyag-birthday event. Hindi ko na rin tinuloy mag-english, nagka-anxiety agad me sa grammar. So, kinalma ko na lang ang aking sarili, I told myself “keri lang yan, makakapunta ka pa rin dun mag-isa”. Habang nasa byahe, nag-text si Clang na on the way na rin siya, sa tantya ko ay mag-aabot naman kami sa venue (syempre eh parehas lang naman kami ng pupuntahan), magkaiba nga lang ang aming dinaanan. Ang epic lang ng pangyayari dahil hindi namin namalayan na yung sinakyan kong bus ay parehong bus din na sinakyan ni Clang! LT yung tagpo na sa pagbaba lang namin napagtanto na nasa iisang bus lang pala kami, sa kabila ng mega-text pa kami kung nasaan na ang isa’t isa.

            Meron na akong bagong inaanak, yung bunso ni Ma’am D. Masaya ako na kinuha niya akong Ninong, kahit pa yung introvert kong pagkatao ay lagi na lang hesitant sa mga ganitong gathering. Gayunpaman, hindi ko binibigo (ay meron na pala) ang mga ganitong imbitasyon lalo pa’t minsan lang ako makuhang Ninong hahaha!

            Ngayon na lang ulit ako nakapasok sa simbahan. Ngayon na lang ulit ako nakarinig ng boses ng pari. Yung mga tugon sa simbahan, ganun pa rin naman, yung pag-upo at pagtayo, paulit-ulit pa rin namang ipinagagawa lol. Pero, amaze pa rin ako sa mga tao na malakas ang pananampalataya sa salita at sa gawa.

            Sa reception, ipinalangin ng isang pastor na asawa ni Ma’am E ang parehong nag-birthday (at yung isa ay binyag na rin) na magkapatid na anak ni Ma’am D. Di ko alam pero, sila Ma’am E, yung asawa niya, yung kaklase ko nung high school na si E (magkakasama silang tatlo sa iisang church), ay may pare-parehong aura, yung maliwanag at magaan; tulad din ng kaklase ko noong college na si E rin na isa namang born again, malimit kong sabihin sa kanya na napakaaliwalas ng kanyang aura. Ganun ata talaga ang malalapit sa Diyos (o baka dapat siguro ay letter E ang simula ng pangalan ko, para same aura kaming lahat, charot). Pero, ganun nga. Seryoso. Yung kahit ata mag-take ako ng Myra E eh hindi ko pa rin maa-achieve ang ganung klase ng glow.

            So ayun, tapus na ang 15 minutes. Na-observe ko na naman ang sarili ko na kapag nasa byahe (o ano mang tulala moments) I still wonder about a lot of things sa buhay. Haynaku.



Sabado, Hunyo 30, 2018

anyway...



2018 06 30 (Sat, 8:47 PM)

            Na-miss ko na pumasok ng school tuwing sabado. Hindi kasi ako nag-enroll ngayong sem, eh kahit naman mag-enrol pa ako ay hindi na rin every Saturday ang pasok dahil natapos ko na ang mga kailangan kong subjects; in other words nahihirapan akong sabihin na nasa thesis writing na ako dahil ewan ko ba kung bakit wala ako masyadong motivation para doon; feeling ko tulad na rin ako ng marami na matapos makuha ang lahat ng units at makapasa ng compre ay heto na, stagnant na sa thesis writing…

            Anyway. Baka ang gusto ko lang talaga ay ang mag-aral. Yung malibang. Na pagkatapos ng isang linggo na ako yung nagtuturo gusto ko naman na kahit isang araw lang eh ako naman yung tuturuan, matututo at magkakaroon ng bagong kaalaman.

            Gusto ko na nga mag-enroll ng panibagong kurso, o kaya yung mga diploma courses na hindi nangangailangan na gumawa o magsulat ng thesis (meron bang ganun?). Gusto ko lang talaga mag-aral. Tapus maka-meet ng mga inspiring at masisipag na pipol para mahawaan nila ako at nang hindi naman ako nalulurkey dito sa sarili kong mundo. Napakawindang ng mga bagay-bagay sa buhay ko ngayon lol. Pangalawang anyway.

            Pangatlong anyway.



Biyernes, Hunyo 29, 2018

2018 06 29 :)



2018 06 29 (Fri, 9:21 PM)

            Tanghali na ako nagising kanina, pasado alas-nuebe na; feeling haggard ako noong Thursday kaya nasobrahan sa tulog. Bale yung almusal ko ay naging tanghalian ko na. Pasado ala-una naman ako nakakain ulit; ang sad ng canteen sa hapon dahil wala na masyadong options, di tulad pag umaga may mga lutong ulam sila.

            Okay naman ang mga bagets ngayon. Nakokontrol pa sila; 5:00 pm na ulit ako nakakain ng meryenda (bakit ba puro oras ng pagkain ang nababanggit ko). Bale, nagpasama ako kay Clang, sakto kasi na natapos na yung meeting nila sa GPTA (board member si Clang) at may 1 hour akong break bago ang last period. Bumili ulit kami ng totoong prutas na shake, avocado-mango ang flavor na binili namin; at para may pambara bumili kami ng ham-egg-cheese sandwich.

            Pag-uwi ko ng bahay, pagpasok ko sa banyo para maghugas ng kamay (kasi kakain na naman ako ng dinner kahit hapunan lang sa amin yun), narinig ko na naman ang Ben&Ben na kanta, nagpapatugtog ulit ang aming kapitbahay. Laging ganun, tuwing papasok ako ng banyo pagkauwi, consistent ang pagpapatugtog nila. Okay lang naman, dahil tulad nga ng nasabi ko, di naman sila balahura magpatugtog at saka trip ko rin naman ang mga tugtugan nila. Di ko lang maisip kung bakit yun palagi ang kanyang playlist at sa parehong mga oras din (nagme-meditate ba siya sa mga Ben&Ben songs? nagre-reflect? nag-e-emote? o nagzu-zumba? lol).

            Nitong nakalipas na araw, marami akong magandang napanuod. Halimbawa ay yung tungkol kay Prof Ruben Madridejos, kay Teacher Peter Esperanza, ang minimalist lifestyle ni Ace Aspillaga at yung short film na sobrang LT na Jowable (feeling ko marami ang naka-relate sa grupo namin sa short film na ibinahagi ni Tina sa gc namin, oh sige na kasama na ako at naisip ko pwede na rin si cher Kat hahaha, naku cher if mabasa mo man ito, panuorin mo).

            Hmmm, wala namang spectacular na event ngayong araw. Kahit nakakatamad kumilos dahil mainit kanina ay sinunod ko pa rin ang mga to-do-list ko para may ma-accomplish.

            TGIF! Grabe, July na next week! 9 months na lang, hahaha!



Huwebes, Hunyo 28, 2018

mano po



2018 06 28 (Thu, 8:30 PM)

            Np: Kathang Isip ng Ben&Ben, sa aking kwarto.

            Yung kapitbahay namin, madalas mga kanta ng Ben&Ben ang pinatutugtog sa gabi. Ang maganda lang sa kapitbahay namin na yun ay hindi naman sila balahura magpatugtog; sa katunayan tuwing nasa banyo ko lang ito naririnig, nasa bandang likod ata sila ng bahay namin. Feeling ko narinig lang nila ang Ben&Ben sa akin (sobrang assuming lol) tapus naadik na rin sila sa kanilang mga kanta, pero malabo naman yun dahil hanggang kwarto lang din naman ang lakas ng pagpapatugtog ko. Na-amaze lang ako na halos parehas ang mga tugtog na pinakikinggan namin.

            Mano-po Day ata ngayon. Kanina pagpasok ko ng school, may isang student na nagmano sa akin, di ko na nga sya namukhaan, at saka palabas ng school ang way niya; kaya tantya ko ay grade 10 siya. Ang ipinagtaka ko ay paanong may grade 10 na magmamano sa akin eh grade 10 ang hawak ko last year(ngayon ako ay nasa grade 9), at wala rin naman akong hinawakan na lower year. Anyway, ayun na nga nakapagmano na siya, eh nagtutupi ako ng payong nun, kaya sakto yung knuckles ko sa noo niya.

            Ang nakakatuwa ay itong Apo ni Ma’am T na kasamahan ko dati sa private school. Elem pa lang ata siya ay nakikita na namin sila ng ate niya sa faculty namin noon, dahil lagi nilang kasabay na pumasok at umuwi si Ma’am T. Hanggang sa lumipat na nga ako sa public, at si Ma’am T naman sa pagkakaalam ko ay nag-retire na. Katabi lang ng public school yung private school na pinapasukan ngayon ng apo ni Ma’am T, at high school na siya. Minsan nagtataka ako kung sino yung nagmamano sa akin, siya na pala yun, yung apo ni Ma’am T. Lagi siyang ganun kahit saan man niya ako makita. Tulad kanina, nang lumabas ako saglit para bumili ng avocado-cheese shake at ham and egg sandwich ng Angel’s burger (yan yung meryenda ko kanina) bigla na lang siyang lumapit at nagmano.

            Pag-uwi, dumaan ako ng Mercury Drug para mabaryahan yung 500 ko, kahit na pulbos lang naman ang target kong bilhin. So, syempre nakakahiya kung yun lang yung bibilhin ko, kaya nagdagdag na ako ng apat na sachet ng kape, isang coffee mate, at isang junk food kahit paulit-ulit na ang pangako ko sa sarili na hindi na ako kakain ng junk foods. Nasalubong ko sa loob ng Mercury yung mga students na nahawakan ko sa simula ng pasukan bilang substitute. At ayun, nag-mano ang tatlo sa kanila, yung iba hindi. Yung ini-expect mo na papansin sayo, hindi sila yung mabilis na lumapit, sila student T pa talaga na napagalitan ko noon, lol.



Miyerkules, Hunyo 27, 2018

gc at avocado-cheese shake


2018 06 27 (Wed, 9:30 PM)

            Idinagdag ako ng mga bagets sa group chat nila sa fb; mula nung mapasok ako sa public school hindi ko preferred ang sumali sa mga gc ng aking advisory class. Una, ayoko ng maraming notifications mula doon; pangalawa, madalas ay nonsense naman para sa akin ang kanilang mga convo. Ang nakagawian ko talaga ay yung ako mismo ang gagawa ng closed group page namin sa fb para dun ko sila i-update. So, naisip ko na mag-leave sa gc ng mga bagets, dahil ano pa nga ba, most of the time ay nonsense talaga ang mga usapan doon; idagdag pa na kaya ayoko ng gc ay dahil kapag nag-post ka doon at marami nang umepal na usapan ay natatabunan ang importante ng mga hindi mahalaga.

Pero, di pa rin ko nag-leave, lol. Una, naisip ko isang way na rin ito para masubaybayan ko sila; sa kung paano ba sila makipag-usap na kahit nandun na nga ako ay wala rin naman silang adjustment sa paraan ng kanilang pakikipag-chat, at kung anu-ano ba ang pinag-uusapan nila (na madalas ay 90% chat-whatever-under-the-sun ang laman at mga 10% lang talaga ang may kinalaman sa academics). Tinapat ko nga sila minsan sa klase, na sana kung gaano sila kabilis at katiyaga mag-chat sa gc ay ganun din sa pag-aaral. Daan-daan ang mensahe nila kada araw, dumadalang lang kapag nasa klasrum na sila, pero sa mga pagitan ng oras na iyon kahit pa nga madaling araw ay active pa ang iba. Kaya, di malayo na disturb talaga ang focus ng ibang mag-aaral dahil di naman nila ginagamit ang technology to their advantage.

            Na-miss ko yung shake nung nasa private school pa ako; yung shake kasi na yun ay totoong fruits talaga. Naaalala ko lang kasi kanina bumili kami ni Clang ng ganuong uri rin ng shake sa may simbahan; avocado-cheese flavor ang binili namin at sinamahan na rin namin ng siomai, solb ang meryenda!



kakamber



2018 06 26 (Tue, 11:52 PM)

            Masayang natapos ang araw na ito 😊

            Una, sa homeroom ng advisory class ko, kahit nahihiya sila ay active naman na nag-participate ang mga bata sa aming getting-to-know-you activity (naalala ko tuloy si Sir Jonathan at ang mga getting-to-know-you activities at post niya). Nung hinati ko sila into small groups mas naging okay at smooth ang sharing at pagkilala nila sa isa’t isa.

            Pangalawa, sa klase ko naman sa aking advisory class pa rin (bale dalawang beses ko sila na-meet today, isang homeroom at isang science class), naging maayos din ang aming discussion (salamat sa powerpoint at video clips ni Neri). Kahit pa medyo mahirap tandaan yung mga terms at nangangailangan ng effort ang pag-i-explain, nakuha naman nila. Sa assessment ko kanina, karamihan ay nakakuha ng passing score, yung iba nakakabilib dahil mabilis maka-recall ng kanilang napag-aralan. Sana, lagi silang ganito.

            Pangatlo, napabilib din ako sa creativity ng huling klase ko kanina. Tunay nga silang Rizal (ngalan ng section nila). Yung simple lang yung ini-expect kong ideas nila at output, pero nakagawa sila ng kanya-kanyang creative na graphic organizer; ipi-present nila ito, at dun ko naman masusukat nang tunay ang kanilang ginawa gamit ang rubric.

            Pang-apat, nakapag-dinner ang grupo sa gusto naming kainan. At nakapagdala pa ng cake dahil birthday ng nanay ng isa pa naming kasama. Parang hitting two birds sa isang gabi lol, nakakain na kami dahil biglang nag-crave ang grupo sa kakamber (cucumber na drinks doon) pero di naman lahat nag-kakamber, tapus nakadaan at na-greet pa namin ang may birthday.

            Kahit ginabi na kami ng uwi, okay lang. Masayan naman. Ito yung tagpo sa buhay na masasabi ko na hindi lang talaga dapat sa work umiikot o nauubos ang oras, iba pa rin kapag may kaunting salo-salo ang samahan. Sana lagi!



Lunes, Hunyo 25, 2018

2018 06 25



2018 06 25 (Mon, 9:29 PM)

            Bale, nasa baba ako ngayon sa sala, may inaabangan kasi akong palabas sa channel 11. Sakto na wala naman nanunuod, so makakapanuod ako (di ko nga lang maalala if anong oras, SONA pa lang ang palabas; patok sa balita ang pangulo dahil sa kanyang “stupid god issue”).

            Kaninang tanghali, yung section ko ang naka-assign para mag-present ng video habang nakapila ang panghapon at hinihintay na makalabas ng room ang mga pang-umaga. Medyo sayang ng kaunti dahil di masyadong makita ang video dahil may defect na yung projector, at lalong sayang yung paliwanag ng president at vice president ko dahil ang transition time ang isa sa maiingay na oras sa school. Proud pa rin naman ako kila students J and J, kahit kabado sila at may kodigo pa ng sasabihin, at least ginawa nila ang kanilang makakaya.

            Observation ko rin kanina sa klase para sa first quarter. Hmm, hindi ako contented. Idagdag pa, badtrip ako sa mga students na kahit may observer ay wapakels ang emote. Gusto ko silang tanungin ng naka-CAPS LOCK, naka-bold at naka-underline na BAKIT?...

…dahil di naman ganun ang klase na yun. Nanibago tuloy ako sa kanila. Kaya sa susunod na meeting ako naman; titiyakin kong sila naman ang maninibago. Mabuti na lang online si Neri kanina, at least may napagsabihan ako ng not-so-good-thing today. At inaliw ko na lang ang sarili ko sa mga fb post na may dalang good vibes!

            May pagbabago sa aking schedule.



Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...

Pili Na

#MgaKwentoSaTagAraw2014 (23) #MgaKwentoSaTagUlan2014 (22) #SelfPic (11) 15-minute journal (24) a piece of me (71) advisory class (5) an apol a day (6) anekdota (45) anime (1) Awit (5) bike (12) black and white (14) bnw (2) book report (11) book review (8) buhay guro (2) coach (1) dagli (62) daily life (85) dear charot (16) detachment (2) e-book (1) eksena (18) emote ng bangs (39) eric slumbook (1) espesyal (38) feels (18) ganyan talaga ang buhay (93) halo-halo (5) himagsik (17) historya (3) ibahagi natin (115) jasper 2017-18 (3) klasrum (14) kultura (2) kwentong barbero (31) lakbay (1) libro (1) Liebster Award (1) life's like that (123) lutang (14) maiba lang (9) makibaka (8) manuel quezon (1) misteryo (2) mt. kiltepan (1) mudra-talks (1) museo (4) national museum (4) new year (1) note to self (4) pananaliksik (4) pelikula (3) people photography (3) pipol (13) prego (1) Question and Answer (5) quezon memorial circle (1) quiz bee (1) random 2014 (32) random thoughts (74) rare disease day (1) religion (1) research journal (1) reyalidad (27) sabado (22) sagada (1) sariling likha (30) scribbles (1) Short Story Raw Edition 2014 (2) shorTULA (14) simple (8) sining (6) social issues (32) students (25) students 2014 (10) sulat (1) sunrise (2) sunset (10) survey (1) suspension (1) tala-a-larawan (25) ten things (3) things like that (76) today's query (18) topaz sy16-17 (5) tuesdays with morrie (2) tulay ng tawiran bulacan (9) tv programs (1) valenzuela city (1) versatile blogger award (1) when in tawiran (11)