Mga Pahina

Miyerkules, Disyembre 31, 2014

Ano naman kaya ang maiisip mo kung sila ang kasabay mong kumain?... Ang sa akin ay ito -


Ika-31 ng Disyembre, 2014
Miyerkules, 12:53 ng tanghali


            Kanina ay kasabay kong kumain ng tanghalian ang mga pamangkin ko.
            Apat sila. Kaming lima lang ang sumasakop sa lamesa.
            Nagluluto pa ang mga mas nakatatanda. Ako at sila, ay taga-kain lang. Lol.
            Ang hirap pa lang kumain na ang kasabay ay puro bata.
            Ang gulo! Hehehe.
            Kakain na lang kung anu-ano pa ang ginagawa.
            Naisip ko tuloy, kung magkakaanak man ako…
            …ay hindi muna ngayon.
            Hahayaan ko munang lumaki ang mga pamangkin kong ito.
            Para ‘pag nagkaanak na ako…
            …siya lang ang makulit at magulo.
            Yun ay kung hindi na mag-aanak pa ang mga ate ko.

            Happy New Year!


Huwebes, Disyembre 25, 2014

Syempre, dapat meron ding part 2.


Ika-25 ng Disyembre, 2014
Huwebes, 1:50 ng madaling araw


            Achievement ngayong taon nila papa at mama na makatapos ng simbang gabi. Samantalang ako, never ko pa talaga nagawa yun. Hindi ko matandaan kung anong araw o petsa, pero isang umaga ay may ipinakitang papel sa akin si mudra, sabi niya –

            “Uy! Tignan mo…,” binubuklat niya ang nakatuping bond paper, ipinapakita sa akin habang nagtitimpla ako ng kape.

            “…nililista ko yung mga misa,” yung mararamdaman mo na ‘feeling proud’ si mudra hahaha.

            “Nye!” yan lang ang nasabi ko.

            “Wala lang!” dugtong niya, sabay tawa na lang kaming dalawa hahaha. Feeling ko kasi nagmamabait na naman ang nanay ko lols. (Pero mabait naman talaga, at syempre nanay ko yun hehehe).

            Sa aking parte naman, achievement ko na ngayon lang ako naghanda ng regalo para sa mga pamangkin ko. Makalipas ang maraming taon hahaha.

            Nagising lang talaga ako kasi dumadagundong pa rin ang videoke ng matatag naming neighbor

            At para kunwari ay may part 2 na ang nakaraan taon kong ‘My Krismas Istori’.

            Maligayang Pasko!

            Ano naman ang ‘krismas istori’ mo?


Miyerkules, Disyembre 17, 2014

"...kinalalawitan ng mga bumbilya."


Ika-17 ng Disyembre, 2014
Miyerkules, 7:53 ng gabi


            “Bakit mo kinukunan, eh wala namang dahon yan?”, pag-uusisa ni mudra.
            “Kaya ko nga kinukunan eh kasi walang dahon…”, ang naging sagot ko.
            “Mas maganda yan ‘pag medyo pagabi na, ‘pag nakasindi na yung mga ilaw,” ang kanyang naging suggestion.

            Mukhang bright idea naman ang nabanggit ni mudra, pero di ko siya susundin hahaha. At isa pa, di naman kami magpapaabot ng dilim. 

            “Ang galing noh, pa’no kaya nila nakabit sa puno yung mga ilaw, saan naka-konekta?”, tanong ni mudra.
            “Secret!”, pang-asar ko lang hehehe.

            At dinedma na namin ang punong lagas ang mga dahon na kinalalawitan ng mga bumbilya. Ipinagputuloy namin ang paglalakad patungo sa entrance ng mall para bumili ng pang-exchange gift!


Sabado, Disyembre 13, 2014

Mabuti pa ang masking tape may thoughts to ponder.


Ika-13 ng Disyembre, 2014
Sabado, 9:53 ng gabi


            Lagi akong dumaraan sa mga bookstore pagkatapos ng klase. Ewan ko ba… stress reliever ko na ata ito. Wala lang… gusto ko lang makakita ng maraming libro (kahit di naman talaga ako palabasa). Siguro, noong past life ko ay isa akong librarian! Lol.

            Masaya kayang maghagilap kahit di mo naman alam kung anong libro ang iyong hinahanap. Idagdag mo pa yung kakaibang aroma ng mga libro hahaha. Nakakaadik na ewan.

            Kanina, habang naggagalugad, nakita ko ang mga librong ito –


            …ang isang libro ay may nakadikit na kapirasong masking tape. Luma na. May nakasulat. Ang nakalagay ay –


            …”Life is a matter of choice.”

            Ikalimang sabado. Huling sabadong may pasok para sa taong ito.
           
            Nagpalitan na pala kami ng mga regalo. Hindi ko alam kung nagustuhan ba ni Neri ang ibinigay kong libro hahaha. Malalaman ko rin, baka next year. At si Denise naman ang nakabunot sa akin. Ang natanggap ko mula sa kanya ay –


            …dahil napansin niya na lagi akong may dala na bote ng tubig tuwing sabado. Lagi niya tuloy hinahanap kung may dala akong tubig lol. Nagbalak din naman akong bumili ng lalagyan para hindi na ako bili ng bili ng mineral water, pero dahil sa exchange gift namin, ayan na! Wish granted!

            Alam kong isa ito sa mga nakakaumay at nakakakunot kilay na linya –

            …2015, be good to me! Hahaha.
           
            At least, medyo maaga-aga ko naman ginamit.


Miyerkules, Disyembre 10, 2014

Parang mas ok pa kung wala na lang itong pamagat. Pero lalagyan ko na lang ng kahit na ano. Kasi... sayang.


Ika-10 ng Disyembre, 2014
Miyerkules, 3:57 ng hapon


1. I am longing for someone or something, but I do not know who or what is that I’m longing for. (Nasabi ko na ata sa sarili ko ito dati. May pagka-psychotic na ba ako? lol.)

2. Parang nakakagawian ko na ang magregalo ng libro. Sa totoo lang, yung mga nireregalo kong libro ay gusto ko rin basahin, kaya may ‘hinayang effect’ o ‘separation anxiety’ kapag naibigay ko na hahaha.

Pero, kapag naiisip ko naman na nasa mabuting kamay ang librong ibinigay ko, ‘at peace’ na rin naman ako. It’s like giving or sharing a piece of me to that person (ganun). Minsan, hindi ko masyadong iniisip kung gusto rin ba ng pagbibigyan ko yung librong ibibigay ko sa kanya. Basta interesado ako sa book na nakita ko at sa tingin ko (in some ways) ay ‘swak’ naman sa kanya, yun na ang ibinibigay ko… or I don’t mind na lang hahaha.

Bilang ideya ni Denise na mag-exchange gift (halagang 100 pesos lang naman) kaming lima nila Eldie, Dranreb at Neri sa darating na sabado kaya nababanggit ko ang mga bagay na ito. Ang nabunot ko ay ang mabait na si Neri… kaya dapat mabait na libro rin ang ibigay ko sa kanya.

Higit isang oras din ang naigugol ko sa kahahanap ng libro na kapag nakita ko ay masasabi kong ‘yun na talaga! Muntik na akong umuwing ‘bokya’, halos masalat na ng kamay ko ang lahat ng libro sa tindahang iyon, hanggang sa makita ko ang isang ito –


…unang kita ko pa lang, kinuha ko na agad ang libro na parang may kaagaw pa ako hahaha. Ito ay hango sa totoong buhay. Ang istorya ng batang si Alex Malarkey (ang kanyang near-death experience dahil sa isang aksidente). Sinearch ko sa youtube at google, mukhang nakakaantig at nakaka-inspire ito. Sa katunayan, kanina habang nasa cashier pa ako, tinanong ko kung meron pa silang isang kopya (desperado? hahaha)… at nung sinabi ng babae na nasa cahsier na “wala”… buntong hininga na lang ako.

Kaya, kung nababasa man ni Neri ang blog ko (na mukhang hindi naman mangyayari), alam mo na ang mapapasaiyo! Ipapakwento ko na lang ito sa kanya lol.


Sabado, Disyembre 6, 2014

“Cold, cold water bring me around…"


Ika-6 ng Disyembre, 2014
Sabado, 9:03 ng gabi


            Tirik na tirik ang sikat ng araw kanina –


            …parang nagpapahiwatig talaga. Sabi nila, ganun din daw ang panahon bago humagupit si Yolanda. Animo’y payapa… hindi naman pala.

            Sana lang ay hindi na lumakas pa itong si Ruby. Sana “less hagupit”.

            Ikaapat na sabado.

Sa huling klase, late ako ng tatlong minuto. Oks lang naman. Halos kararating lang din ng prof. Agad kong napansin ang mga nakasulat sa pisara. Akala ko lecture na, buti na lang hindi. Mga naiwang sulat ng huling gumamit at nag-iwan ng kung anu-ano sa board. Mga kakatuwang kowtabol kowts. Mabuti na lang hindi nabura ni sir lahat habang nagpapaliwanag siya kanina. Naka-survive ang dalawa. Nung nag-dismiss na, tyempong kinunan ko ng larawan. Dakilang dedma sa mga kaklase hahaha, kahit pa si klasmeyt ay napatingin at nagtataka kung bakit ko iyon pinipiktyuran –



“Cold, cold water bring me around…
…It’s such a perfect day.”

LSS sa Coldplay’s “Strawberry Swing”.


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...