Mga Pahina

Sabado, Nobyembre 29, 2014

"sa ngalan ng ‘partial requirement’..."


Ika-29 ng Nobyembre, 2014
Sabado, 8:23 ng gabi


            Isa sa pangarap kong gawin / trabaho ay ang maging isang researcher. Kahit nakadudugo sa pag-iisip ang research, hindi ko alam kung bakit trip ko pa rin ito. Parang ang saya lang kasi na marunong ka mag-research. Marami kang malalaman. Marami kang matututunan. Kaya nga, hinahangaan ko ang mga mahuhusay na researcher sa kanilang napiling field; pati na rin yung mga nagtuturo ng paggawa ng isang matino at magaling na research. Sa tingin ko, bukod sa nakayayaman ito ng isip, nakapagpapalago rin ito ng pagtingin mo sa buhay at sa mundo (wow? lol).

            Kaya sa mga mahuhusay sa research… turuan niyo naman ako! Hehehe.

Mukhang malabo na ring mangyari yung pinapangarap ko na maging part ng isang research team na napapadpad kung saan-saang lugar para sa isinasagawa nilang pag-aaral… hay naku… dream lofty dreams.

            Kanina, kasama ko si Neri sa library


            Kailangan naming humanap ng mga research na may kinalaman sa aming field of specialization, kaya mala-ukay-ukay kaming naghagilap ng mga thesis / research. Kahit nung nasa kolehiyo pa ako, ipinagtataka ko talaga kung papaanong napakaraming research na ang naisasagawa o naisa-submit sa mga unibersidad sa buong Pilipinas pero bakit di pa rin umuunlad ang iba’t ibang larangan tulad halimbawa ng sa edukasyon? Hindi ba’t ang pagri-research ay isinasagawa para makatuklas ng bago o makahanap ng solusyon, pero asan na? Hindi ko alam kung hindi lang ako updated o baka hindi lang din ako na-informed lol.

            Sa tuwing nakakakita ako ng tambak ng mga research sa isang silid aklatan –

Busy si Neri (nakaputi) sa paghahanap... eh ako? Lol.

            …hindi ko maiwasang tanungin ang aking sarili… ang mga research ba na ito ay ginawa para sa ikabubuti at ikayayabong ng ating kaalaman, o sadyang ginawa lang sa ngalan ng ‘partial requirement’ sa kursong iyong kinuha? Nasasayangan kasi ako sa mga papel at na nai-hard bound pa lol.

            Di ko rin maiwasang ma-frustrate kapag may gagawing research. Bukod sa alam kong marami pa akong dapat na matutunan, ay gustong-gusto ko talaga na makagawa ng isang maayos at may husay. Kung may panahon lang. Kung may budget lang. Kung may mentor lang at ako ang protégé lol. Puro na lang ‘kung’.

            Sa parehas na paraan, nakaka-frustrate din kung paano nakadudugyot ng pagkatao at nakaluluray ng katawang lupa ang pagsakay sa LRT! Parang isang panaginip na di mo gugustuhin –

Blurred. hehehe.

            Nga pala, hindi ako nakapag-haggard-selfie ngayong araw sa peyborit kong fresh na cr sa ground floor. Naka-lock na ito. Natuklasan na ata nila na ako lang ang walang habas na gumagamit ng cr na iyon na para lamang sa mga guests / staff! Hay naku. Lol.


Miyerkules, Nobyembre 26, 2014

"Anong pinagkaiba?"


Ika-26 ng Nobyembre, 2014
Miyerkules, 3:05 ng hapon


            Di ko ma-gets.
            Minsan magtataka ka kung paano umabot ang ilang mga bata sa high school.
            Hindi naiintindihan ang binabasa.
            Madalang magbasa.
            Hirap umunawa.
            Hirap magkalkula.
            Walang modo. Tamad.

            Mass promotion?...
            Ewan.

            Sabi kasi, sa iyo magri-reflect kung may mga binagsak kang bata.
            Sa isip ko naman, eh sa amin din naman ang balik kung nagpapasa ng ganun-ganun na lang.
            Anong pinagkaiba?
           
            Hay…
Makakain na nga lang ng Marty’s Baconette Strips.


Sabado, Nobyembre 22, 2014

"...daan patungong langit."


Ika-22 ng Nobyembre, 2014
Sabado, 7:43 ng gabi


            Unang semestre. Ikalawang sabado.

            Habang papunta sa eskwela, naisipan kong kunan ang daan na ito –


            …masaya maglakad dito kapag umaga. Kala mo holiday. Halos walang mga tao at sasakyan. Natuwa lang akong kunan ang kalyeng ito, kasi napakaliwanag sa dulo. Papasikat na kasi ang araw. Di tulad nung nakaraang sabado na makulimlim at medyo maulan ang panahon. Kaya kanina feeling ko, ito na ang daan patungong langit. Lol.

            Pangalawang pagdu-dokumento sa haggard kong pagkatao. Sa parehong salamin at banyo –


            …medyo scary mag-cr dito. Laging nakasara ang ilaw, parang kwarto ko na itong cr sa ground floor, laging ako ang tagabukas at tagapatay ng ilaw. Di tulad ng mga banyo sa ibang palapag, kahit kailan ni wala pa akong nakasabay dito. Siguro ni-reserve ang cr na ito para sa akin hahaha. O baka hindi lang pinapagamit, lagi kasing fresh kumpara sa ibang cr, kaya dito ako nawiwili pumunta para umihi at magpanggap na fresh.

            Unang karinderyang kinainan ko para magtanghalian –


…kasama sila Denise, Neri, Eldie at Dranreb (wala sila sa larawan hahaha). Di ko akalain kahit paano may makakasama naman pala ako. Mukha pa naman akong tanga ‘pag mag-isa.

            Sa ikatlo at huling klase ko ay wala na akong kakilala. Kaya kailangan mag-effort na chumika. Ayun may naka-chikahan naman na isa. Buti na lang… di na ako magmu-mukhang ewan.

            Pag-uwi, bumili ako ng planner mula sa Papemelroti


            …dinalawa ko na ang bili. Nahiya naman sa ako cashier. May planner pa akong nalalaman, eh lahat naman ng naibigay at nabili ko sa Papemelroti ay itinatago ko lang naman. Ganda kasi ng mga design!


Miyerkules, Nobyembre 19, 2014

"Magsasabit ako ng medyas sa krismas."


Ika-19 ng Nobyembre, 2014
Miyerkules, 7:23 ng gabi


            Dahil sa nagtanong pa ako kung ano yung pinapa-try ni Ma’am A kay Sir O… yan tuloy nabasbasan ako ng magic word na “Try mo rin Sir!”… sabay kuha sa kanyang mahiwagang bag ng –



            Akala ko kasi pampatanggal haggardness yung pinag-uusapan nila, yun pala masculine wash. Lol. Ma-try nga bukas para feeling fresh lang hahaha.


x-o-x-o-x


            Leche flan…

            Nung isang araw, pumalakda sa klasrum ang aking cellphone… yun na nga lang yung ang kauna-unahang tatskrin kong phone tapus nawaley pa. Boom na boom ang paglagapak… ang resulta, natigbak! Wala pang dalawang taon ang itinagal. Mabuti pa si Nokia 3500c, apat na taon kong nagamit.

            Kaya ngayon nga-nga… nanghihiram ng cellphone kay mudra…

            Maghihintay na lang kay Santa. Magsasabit ako ng medyas sa krismas.

Sabado, Nobyembre 15, 2014

"sopas na punong-puno ng magic..."


Ika-15 ng Nobyembre, 2014
Sabado, 7:06 ng gabi


            Para sa semestre na ito, sa kolehiyong ito ko inilagak ang haggard kong pagkatao –



            Bukod sa promotion at salary increase na dahilan kung bakit kailangan pang mag-aral ang isang tulad ko sa graduate school… ang personal ko talagang rason ay ang mga sumusunod;

            - ma-experience ang ma-haggard sa byahe;
            - makakita at makasalamuha ang iba pang mga specimen ng tao;
            - makipag-super friends sa mga ‘random pipol’;
            - maramdaman muli ang pagiging estudyante at ang pagkatuto;
            - maglakbay sa usok at polusyon ng lungsod;
            - maigala ang pisikal kong anyo; at
            - para may maikwento tuwing haggard day ng sabado. Lol.

            Ni wala pa sa hinagap ko kung ano pa ba ang dapat kong ipakasiguro sa isip ko. Sabi ko… ito muna sa ngayon.

            Sa klasrum na ito –



…nakasama / nakita / klasmeyt ko ang isang rakistang grupo. Bongga. Akala ko talaga college student lang din ako. Parang first day high! May ‘punk group’, may ‘nerd group’, may ‘young and fresh’ at ‘tulala and haggard’ na ako hahaha.  Dito ko rin nakilala si Denise na napaka-taklesang babae…. pero at least totoo. Bukod sa kanya, kasabay kong kumain ng sopas na punong-puno ng ‘magic’ sila Eldie at Neri (mga kaklase ko noon sa aming pamantasan, at klasmeyt ko ulit sa isang subject sa kolehiyong pinapasukan namin ngayon).

            At dahil first day pa lang, maaga rin namang na-dismiss ang mga klase. Kaya minsan, tambay mode ako sa hallway / corridor



…habang naghihintay na may mag-aya / sasabay na kumain.

            Nakakairita tumambay sa hallway. Lakaran ng lakaran ang mga tao! (Malamang?) Kaya sa sobrang inip ko, nag-selfie na lang muna ako sa isang medyo malabo (o may halong dungis hahaha) na salamin sa banyo –



            … at dahil haggard na may lagnat, ganyan lang ang kinaya. Pasensya na. Hahaha.

            Pagkatapos ng klase, habang naghihintay ng jeep



            … gusto ko na manalangin na sana ay umpisa na ito ng pagbabago. Bagong experience. Bagong mundo.

            Bago umuwi dumaan muna ako sa BookSale. Gusto ko sanang bilhin ang libro na ito –



            …kaso naisip ko, tatapusin ko muna yung mga naunang nabili ko.

            Matapos ang ilang libot, napagdesisyunan ko na ring umuwi. Yun nga lang, magpapadikdik at magpapapitpit muna ako sa LRT



            …mukhang kaunti ang mga tao, pero pagsakay ng tren, dedma na siksikan at init… at lagkit! Lol.

Martes, Nobyembre 11, 2014

"...seryoso ka ba sa tanong mo?”


Ika-11 ng Nobyembre, 2014
Martes, 7:41 ng gabi


Di man tayo magkakilala,
Pero…

Parehas naman tayong naka-DepEd uniform (kahit di tayo galing sa iisang eskwelahan)
Pareho ding naghahanap / nagkakalkal ng mga clearbook sa iisang istante…
Sa likod natin (sa kabilang istante), meron namang taga-NBS na nag-aayos / naglalagak ng mga folder
Nakasukbit naman ang backpack ko…
Haggard look pa rin naman ako…

Ang hindi ko lang ma-gets
Sa akin ka pa rin nagtanong ng –

“Ay, meron pa kayang ibang kulay nito?”
(habang hawak mo ang clearbook)

Natulala ako…
Gusto ko sana sabihin na –

“Hindi nga? Mukha ba akong taga-NBS? May bag ako sa likod oh, mamimili rin ako tulad mo…
Naka-uniform din tulad sa’yo. Ano, seryoso ka ba sa tanong mo?”

Pero,
Wala na lang akong binanggit.
Mas nanaig ang pagka-shock ko sa tanong mo.

Lol.

Martes, Nobyembre 4, 2014

"...magpapak ka na lang ng BreadStix at Eggnog."


Ika-04 ng Nobyembre, 2014
Martes, 5:12 ng hapon


            Himala!

            Wala akong inabutang sermon kay mudra sa kanyang pagbabalik sa bahay. Dati, lahat ng hindi namin naligpit o nalinisan ay ina-identify niya isa-isa. Ngayon wala… as in zero. Di naman kami naglinis ng bahay at di rin naman nagligpit ng mga gamit… ‘for the first time in forever’ wala kaming narinig na sermon mula sa kanya.

            Pagdating ko kaninang hapon masyado siyang abala kakahanap ng mga cd’s na pang-videoke, alam na  daw niya kung paano ikokonek ang tv sa aming dvd player. Nagpaturo daw siya sa isang mall nung siya ay nasa probinsya. Mula kasi nung napalitan ang tv, hindi na nila malaman kung anu-ano ang mga ikakabit. Hindi na rin naman ako nag-effort na makialam pa kasi sila lang naman ang gumagamit ng tv dito. Hehehe.

            Kaya ‘birit-birit din kapag may time’ itong si mudra. Okay na rin, at least payapa ang tenga ko mula sa mga sermon niya.

        Kapag ang buhay ay nagbuhos ng maraming gawain, magpapak ka na lang ng BreadStix at Eggnog!

            …at isang bote ng Cobra (yung Cobra Fit para lasang apple).





Sabado, Nobyembre 1, 2014

"...isipin mo na lang na ‘tomorrow is another day’ bilang pampalubag loob sa iyong nakaraan."


Ika-01 ng Nobyembre, 2014
Sabado, 6:41 ng gabi


            Napakahaba ng dumaang linggo… damang-dama ko ang pagka-haggard ko.

            Minsan pakiramdam ko ay dalawa ang katumbas ng isang araw. Naaalimpungatan ako kapag nakakatulog sa hapon. Nung huwebes, nagising ako ng 6:41 (oras sa aking cellphone), muntik na akong lumipad patungong eskwelahan kasi akala ko late na ako… yun pala 6:41 PM… akala ko kinabukasan na ako nagising (eh 6:00 AM ang pasok ko). Sumakit lang ang aking ulo.

            Hindi ko alam kung masaya o malungkot na eksena ba ang sumakay ng LRT. Nakakatawa kasi na makita mo kung paanong nayuyupi ang mukha ng isang mananakay kapag ipinilit pa niyang makasakay sa tren na punong-puno na ng mga pasahero. Yung tipong pagsara ng pintuan ay dikit na dikit na ang kanyang face sa salamin. Nakakalungkot kasi… ano ba… ganito na lang ba lagi ang kapalaran sa ‘Pinas… masikip… mabagal.

            Ang nagdaang linggo ay nagturo sa akin ng kahalagahan ng pagmu-move on (pero hindi sa pag-ibig dahil wala naman ako nun hahaha). Pag-move on mula sa lahat ng mga ‘haggard things’ na nangyayari sa iyo. Dapat lagi kang makaalpas mula sa mga nangyari sa iyo sa nakalipas na araw, linggo, buwan o taon. Ang pag-iisip mula sa mga bagay na nakalipas na ay walang patutunguhan. Sa halip, isipin mo na lang na ‘tomorrow is another day’ bilang pampalubag loob sa iyong nakaraan.

            At isa pa, wag mong iri-recommend sa kaibigan o kasama mo ang isang libro (na gusto mong bilhin) na nahanap mo habang kayo ay nasa ‘bargain book sale’. Dahil kapag kinuha niya yun, di mo naman gugustuhing agawin yun sa kanya para mapasaiyo ulit. Sa mga ganung eksena, mas pipiliin mong isalba ang inyong pagkakaibigan kaysa sa libro na gusto mo hahaha!!! Di ba…


Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...